Το τρένο της Ελλάδας

Φτάσαμε σε ένα σημείο σταθμό, όχι μόνο για την Ελληνική οικονομία αλλά και για το Ελληνικό κράτος και τους πολίτες του.
Έναν σταθμό όμως προς τον οποίον είχαμε ξεκινήσει το ταξίδι μας από την μεταπολίτευση.
Στην αρχή οδεύαμε με αργούς ρυθμούς αλλά με το πέρασμα των χρόνων, οι πολιτικοί που επιλέξαμε, ρίξανε περίσσιο κάρβουνο στην ατμομηχανή του «δημοσιονομικού θανάτου» και μπορώ να πω ότι φτάσαμε στον προορισμό μας.
Έναν προορισμό που κανένας δεν μας υπέδειξε όταν οικειοθελώς επιβιβαστήκαμε στο "τρένο" του πελατιακού κράτους, των ρουσφετιών, της φοροδιαφυγής και της απαξίωσης της πολιτικής.

Δεν φταίνε μόνο οι πολιτικοί που κατέστρεψαν και υπερχρέωσαν την Ελλάδα. Περισσότερο από όλους φταίμε εμείς οι κοινοί πολίτες-ψηφοφόροι. Εμπιστευτήκαμε τυφλά τους ανθρώπους που υποσχέθηκαν να προσπαθήσουν (χωρίς καμία εγγύηση) να μας βρουν μια δουλεία είτε στο δημόσιο (όνειρο κάθε νεοέλληνα) είτε κάπου αλλού, είτε για εμάς είτε για τα παιδιά μας. Που υποσχέθηκαν να βρουν σκοτεινούς τρόπους για να μας εξυπηρετήσουν βραχυπρόθεσμα.

Είμαστε κοντόφθαλμοι.
Ίσως είναι ένα γενετικό χαρακτηριστικό του Έλληνα το οποίο κληρονομείται από γενιά σε γενιά.
Μας ενδιαφέρει το πως θα κάνουμε την λαμογιά για το εύκολο κέρδος, εις βάρος σχεδόν πάντα του κράτους, είτε αυτό ονομάζεται φοροδιαφυγή είτε κάποιος άλλος τρόπος εκμετάλλευσης νόμων-παραθύρων.
Όλα αυτά οδήγησαν την κυβέρνηση να μας φέρει τους δύο μπαμπούλες. Την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. για να κάνουν κάτι που -ίσως και οι ίδιοι, αλλά σίγουρα- οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν είχανε την διάθεση και την κράση να κάνουν φοβούμενοι το πολιτικό κόστος και τις καριέρες τους.
Όχι μόνο δεν επιχείρησαν να μειώσουν το έλλειμμα του κράτους αλλά φόρεσαν τις παρωπίδες τους και είτε μοίρασαν λεφτά -μην ξεγελιόμαστε, ψίχουλα ήταν- που δεν υπήρχαν, στον λαό είτε πήραν από τον λαό για να τα δώσουν στο κεφάλαιο, ανάλογα με τα συμφέροντα που επέλεγαν τις εκάστοτε κυβερνήσεις μας.

Ως σωστοί Έλληνες, λοιπόν, κάνανε, οι τελευταίες κυβερνήσεις, τις ματσακονιές τους και με τις πρώτες δυσκολίες "μην τον είδατε τον Παναγή".
"Ωχ, αδερφέ μου άσε τον άλλον να βγάλει το φίδι από την τρύπα".

Στην τελική όμως το φίδι θα το βγάλουμε όλοι εμείς.
Το Δ.Ν.Τ. εισβάλλει σύντομα στην οικονομία μας με πολλά αντιλαϊκά μέτρα.
Το ίδιο κάνει και η Ε.Ε. όμως, τις οποίας οι προτάσεις ας μην ξεχνάμε ότι δεν διαφέρουν από αυτές των Αμερικάνων ξαδέρφων τους.
Παράλληλα πολλοί γκρινιάζουν για την συμμετοχή του Δ.Ν.Τ. και τις επιπτώσεις που θα έχει η οικονομική εισβολή (λες και δεν έχουν εισβάλλει ήδη) των Αμερικανών στην Ελλάδα και γι΄ αυτό στρέφουν το βλέμμα μας στην Αργεντινή.
Ξεχνάνε όμως ότι η Αργεντινή δεν έλαβε τα μέτρα που της πρότεινε το Δ.Ν.Τ. και γι' αυτό όχι μόνο δεν κατάφερε τίποτα αλλά η κατάσταση στο κράτος έγινε ακόμα χειρότερη.
Ξεχνάνε επίσης να αναφερθούν στην Βραζιλία. Μια χώρα που σώθηκε χάρη στο Δ.Ν.Τ. από την κρίση που είχε χτυπήσει την ευρύτερη περιοχή το 2002 αλλά η οποία ακολούθησε τις οδηγίες που της δώσανε.

Ας ελπίσουμε ότι δεν θα εκτροχιαστούμε.
Ας ελπίσουμε ο επόμενος σταθμός του "τρένου" να είναι μια νέα Ελλάδα που δεν θα στέλνει τους νέους της στο εξωτερικό για μια καλύτερη ζωή.

Απάτη.

Καθόμαστε και γκρινιάζουμε για το ΔΝΤ που μας χτυπάει την πόρτα και ξεχνάμε να αναφέρουμε τον δανεισμό από την αγορά.

Μέσα στην αγορά είναι και οι ελληνικές τράπεζες οι οποίες μας δανείζουν λεφτά με επιτόκιο 4.75% περίπου. Λεφτά που δανείζονται από την Ε.Ε. με επιτόκιο λίγο μεγαλύτερο του 1%.

Απάτη στο μεγαλείο της.

Τρία ζήτω για τις ελληνικές τράπεζες.

Άντε τώρα να μεταφέρετε τα λεφτάκια σας (ότι έχει μείνει) στην τράπεζα Κύπρου μην μας κάνουν καμιά απότομη υποτίμηση και τα κλαίτε...
Χρυσές δουλειές στην Κύπρο.

Πού να παρέμβεις; Και τι να πεις;

Ο σημερινός σχολιαστής δεν έχει πολλές επιλογές ως προς τον δρόμο που θα ακολουθήσει. Μπορεί να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει με τις προτάσεις και τις κινήσεις της κυβέρνησης ή της αντιπολίτευσης και να καταθέσει τους λόγους για τους οποίους οδηγήθηκε σε αυτό το συμπέρασμα.
Ο δεύτερος δρόμος, που είναι σαφέστατα πιο σπάνιος και πιο δημιουργικός, είναι η κατάθεση ιδεών και λύσεων.

Όλοι βλέπουμε καθημερινά δημοσιογράφους και σχολιαστές στα παραθυράκια της τηλεόρασης να παραπονιούνται και να οδύρονται για νομοσχέδια, προγράμματα σταθερότητας, ΔΝΤ, την Άγκελα Μέρκελ και τα spreads.
Πολλοί από εμάς τους διαβάζουν σχεδόν καθημερινά σε εφημερίδες ή στο διαδίκτυο να συνεχίζουν τους αμανέδες τους με τρομερή μαεστρία.
Τουλάχιστον να είμαστε και ευγνώμονες επειδή δεν στρέφουν την προσοχή του κοσμάκι από τα προβλήματα τις χώρας.

Δεν γίνεται όμως άλλο πια αυτοί οι κύριοι σχολιαστές που τα ξέρουν όλα και σε όλα βρίσκουν ψεγάδια να κάθονται στην άνεση του παραθύρου και της εργονομικής καρεκλίτσας τους και να "κράζουν" χωρίς οι ίδιοι να προτείνουν κάποια εναλλακτική λύση. Νοοτροπία "δεν-μου-αρέσει-τίποτα/δεν-κάνω-τίποτα".
Καθόμαστε ένας λαός και περιμένουμε να έρθει η Τρίτη για να δούμε έναν Λαζόπουλο, ο οποίος εκτός από την δική του πολιτική προπαγάνδα, περίτεχνα περιτυλιγμένη σε συσκευασία δώρου με γερή δόση αδιάφορης σάτιρας, προτείνει κάποιες άλλοτε εξωφρενικές άλλοτε πιο ρεαλιστικές λύσεις σε κάποια καίρια ζητήματα της Ελλαδίτσας μας.
Το ίδιο και με τους "αρβύλες" που παλιότερα παρέβαιναν πιο πολύ στα κοινά ενώ τώρα τελευταία δώσανε έναν πιο light τόνο στην παραγωγή τους.

Δεν μπορούμε απλά να διαφωνούμε και να κάνουμε την πάπια ή την κότα που κάθεται στα αυγά της όταν έρχεται η ώρα να βρεθούν ρεαλιστικές και βιώσιμες λύσεις σε ζητήματα που πάνω από όλα αφορούν και ζημιώνουν εμάς τους ίδιους.
Δεν γίνεται οι μόνοι που προτείνουν λύσεις σε μια ολόκληρη χώρα να είναι η κυβέρνηση (με τις πιο οδυνηρές), οι κωμικοί (με τις πιο εξωφρενικές) και οι ελάχιστοι δημιουργικοί και εφευρετικοί δημοσιογράφοι και σχολιαστές (με τις πιο ρεαλιστικές).
Ούτε καν η αντιπολίτευση έχει να δώσει κάποια εναλλακτική. Σταθεροί στις παραδόσεις, όλοι οι βουλευτές της αντιπολίτευσης - με μικρές εξαιρέσεις - ακολουθούν την πολιτική γραμμή του Μεταξά, με ένα "όχι" να κρέμεται από τα χείλη τους έτοιμο να εκσφεντονισθεί σε μικρόφωνα και κάμερες.

Δυστυχώς, όμως, στην σημερινή Ελλάδα, με το ΔΝΤ έτοιμο να μπουκάρει με περίσσιο τσαμπουκά, με τις περικοπές στους μισθούς και με μια ανεργία να καλπάζει προς νέα ύψη, τα περιθώρια για "όμορφες" λύσεις είναι πολύ μικρά.
Οι πολιτικές γραμμές είναι δύο.
Η ευρωπαϊκή και η αντισυστημική.
Η "δώσε-και-σώσε" και η "καταρρέω-και-από-μόνος-μου".
Η κυβέρνηση επέλεξε για εμάς την ευρωπαϊκή λύση με δανεισμούς, ελέγχους και λιτότητα μέχρι αηδίας. Κοινώς, αδυνάτισε για να μην βουλιάξεις χοντρέ.

Κάπου εκεί τα λόγια αρχίζουν να περισσεύουν.
Γι' αυτό και έχουμε στερέψει από ιδέες.
Γι' αυτό οι σοσιαλιστές είναι πιο δεξιοί και από τους δεξιούς.
Γι' αυτό και δεν έχω καμία ρεαλιστική λύση να προτείνω.
Ακόμα.
Ίσως από την επόμενη φορά.
Μέχρι τότε, καλό αδυνάτισμα.

Χρόνια Πολλά Σουφλέ!!!

Σήμερα το Πολιτικοκοινωνικό σουφλέ κλείνει τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του.
82 άρθρα/παρεμβάσεις σε ένα έτος.
Ο "Σουφλετζής" μπορεί να κουράστηκε μια δυο φορές αλλά με το νέο έτος θα επιστρέψει πιο δυνατός, πιο σατιρικός, πιο παρεμβατικός και με περισσότερο μεράκι.

82 άρθρα λοιπόν και ελπίζω με το νέο έτος ακόμα περισσότερα!

Αφού το σουφλέ δεν ξεφούσκωσε το καλοκαίρι, θα κάνει καιρό να ξεφουσκώσει!

Χρόνια πολλά σουφλέ!

Ως τότε, χρόνια πολλά και καλά χριστούγεννα σε όσους πιστεύουν (θέμα ευγένειας)
και για τους υπόλοιπους χαρείτε τις διακοπές σας όπως θέλετε!

Ηλίας Ι.

Αναθεώρηση της θέσης περί αρχηγίας...

Μετά τις τελευταίες αλλαγές στο πεδίο μάχης της ΝΔ, μάλλον πρέπει να αναθεωρήσω την άποψη μου για την επιλογή στήριξης του κ.Σαμαρά.

Βέβαια και πάλι δεν μπορώ να πω ότι στηρίζω την κ. Μπακογιάννη (Μητσοτάκη) δεδομένου του πολιτικού παρελθόντος της ίδιας και του πατέρα της.

Δύο πράγματα έγιναν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα που με ώθησαν σε σκέψεις.
Το πρώτο ήταν η ομιλία στην οποία ο κ. Σαμαράς κάνει το "άνοιγμά" του στους νεοδημοκράτες που χάσανε από ψηφοφόρους.
Κάπου εκεί είπε ότι "είμαστε κεντροδεξιό κόμμα" κάνοντας ουσιαστικά άνοιγμα προς τα δεξιά.
Ψηφοφόροι που μπούχτισαν με την ΝΔ και πήγαν είτε στο ΠΑΣΟΚ είτε στο ΛΑΟΣ.
Επιστροφή, δηλαδή, στους λιγότερο σκληροπυρηνικούς ψηφοφόρους τους.

Δυστυχώς, μάλλον ο κ.Σαμαράς δεν κατάλαβε ότι οι ψηφοφόροι δεν άντεξαν τις πολιτικές τους και ότι μάλλον η ΝΔ πρέπει να γίνει (στα λόγια της κ. Μπακογιάννη) ένα καινούργιο κόμμα, με καινούργια πρόσωπα και νέες καινούργιες πολιτικές θέσεις.

Το δεύτερο ήταν η υποστήριξη του κ. Αβραμόπουλου στον κ. Σαμαρά. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να το κάνει ο κ. Αβραμόπουλος αυτό. Υποτίθεται ότι η κ. Μπακογιάννη έκανε το άνοιγμα στο κέντρο (που είναι η βάση των ψηφοφόρων του κ. Αβραμόπουλου).
Γιατί να επιλέξει να πάει με τον κ. Σαμαρά που επιστρέφει στα δεξιά δυναμικά;

Πλέον δεν ξέρω ποιόν να υποστηρίξω (σαν απλός πολίτης είπαμε, δεν έχω καμία σχέση με την παράταξη, ούτε ιδεολογική ούτε ρουσφετολογική).
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα μου φαίνεται η κατάσταση...

Προσοχή παρακαλώ! Τα περί της αρχηγίας!

Ως Blogger θα ήθελα να δηλώσω την επίσημη υποστήριξη του υποψηφίου Α. Σαμαρά για την αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας.

Να τονίσω όμως ότι δεν έχω καμία σχέση με το κόμμα αυτό.

Ούτε ζήτησα από βουλευτή τους να με βάλει σε κανένα stage, ούτε ζήτησα καμία μετάθεση (δεν έχω πάει καν φαντάρος ακόμα), ούτε συμμερίζομαι την πολιτική ιδεολογία του κόμματος (ούτε την παλιά περί εθνικοφροσύνης ούτε την καινούργια τον δήθεν κοινωνικό νεο-φιλελευθερισμό)

Στην αρχή ήθελα τον Δ. Αβραμόπουλο για αρχηγό, μιας και (υποστηρίζει ότι) πηγάζει από το πολιτικό "κέντρο" και δεν θα ακολουθούσε τόσο δεξιές πολιτικές, τουλάχιστον όχι μπροστά στα μάτια του κόσμου.
Δυστυχώς (ή ευτυχώς) ο κ. Αβραμόπουλος απέσυρε την υποψηφιότητά του.

Οπότε στρέφομαι στον κ. Σαμαρά.
Όλος ο κόσμος πάει με την κ. Μπακογιάννη.
Για να το ξαναπώ πιο σωστά αυτή τη φορά.
Όλος ο κόσμος πάει με την κ. Μητσοτάκη.
Ναι.
Κυρία Θεοδώρα Μητσοτάκη για να μην ξεχνιόμαστε.
Κόρη του ανθρώπου που ρήμαξε την Ελλάδα και δημιούργησε το θέμα ονομασίας της ΠΓΔΜ.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το ότι τον επίτιμο όλοι τον αποκαλούν "γκαντέμη" και "ακατονόμαστο"!
Ακόμα και στην ΝΔ ακούνε "Μητσοτάκης", και τρέχουν!

Οπότε ας διερωτηθούμε.

Θέλουμε πραγματικά την κ. Μητσοτάκη για αρχηγό της ΝΔ;

Επαναλαμβάνω ότι δεν έχω καμία σχέση με την ΝΔ απλά εκφράζω την άποψη μου ως πολίτης.

Πάει και η απόσυρση...

Δυστυχώς, από ότι φαίνεται το μέτρο της απόσυρσης παλαιών αυτοκινήτων ήταν πολύ καλό για να κρατήσει...

Η προηγούμενη κυβέρνηση, παρά τα σκληρά μέτρα και το πάγωμα μισθών που προωθούσε, πού θα έβρισκε τους πόρους για να υποστηρίξει το μέτρο αυτό;
Ήρθε η οικονομική κρίση στην χώρα μας και ποια είναι τα πρώτα μέτρα;
Αύξηση φόρων, πάγωμα μισθών, πάγωμα συντάξεων και άλλα μέτρα.
Προσπαθούσε δηλαδή με όλα τα μέσα να σώσει το δημοσιονομικό έλλειμμα και χέστηκε κιόλας για την αγοραστική δύναμη του καταναλωτή καθώς και την υγεία της ίδιας της αγοράς.

Έκανε ένα καλό όμως.
Το μέτρο για την απόσυρση ήταν πολύ καλό και λίγο ελπιδοφόρο (κυρίως για το περιβάλλον που είναι από τις πρώτες μου ανησυχίες έτσι όπως κάναμε τον πλανήτη).
Θα έδινες λοιπόν το παλιό σου αμάξι και θα έπαιρνες μέχρι 1000 ευρώ (διορθώστε με εάν κάνω λάθος).
Μετά μπορούσες να πάρεις άλλο αμάξι -καινούργιο ή μεταχειρισμένο μέχρι 5ετίας- και θα έπαιρνες άλλα 1500 ευρώ (επαναλαμβάνω, διορθώστε τους αριθμούς μου γιατί δεν είμαι και πολύ σίγουρος).
Ωραία όλα αυτά ειδικά σε περίοδο οικονομικής κρίσης.

Είμαι όμως αρκετά καχύποπτος άνθρωπος.
Δεν ξέρω εάν είναι καλό ή κακό, στην προκειμένη όμως με βοήθησε να δω το όλο θέμα της απόσυρσης από άλλη πλευρά.

Η πρώην κυβέρνηση στόχευε με το μέτρο της απόσυρσης, να σταματήσει την επιβάρυνση του περιβάλλοντος από τους ρύπους των παλιών αυτοκινήτων.
Τα καινούργια, σαφέστατα είναι πιο environmentally friendly που λένε και οι ξένοι.
Ειδικά τα υβριδικά αμάξια έχουν ελάχιστους ρύπους και θα ήταν πολύ καλό σιγά σιγά να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε όλοι την αγορά ενός υβριδικού έστω και μακρυά στο μέλλον.

Ως γνωστόν, στην Ελλάδα δεν υπάρχουν αυτοκινητοβιομηχανίες.
Πληθώρα αυτοκινητοβιομηχανιών υπάρχουν στην Ευρώπη και οι υπόλοιπες είναι στην Ιαπωνία και στην Αμερική (υπάρχουν και αλλού αλλά δεν εισάγονται στην Ελλάδα από όσα γνωρίζω).

Με την οικονομική κρίση του 2008 οι περισσότερες, εάν όχι όλες, αυτοκινητοβιομηχανίες βίωσαν την κρίση πολύ άσχημα.
Εξαγορές και ενώσεις εταιριών, μαζικές απολύσεις προσωπικού, δραματική πτώση πωλήσεων και παραγωγής.
Έρχεται λοιπόν ο κ. Καραμανλής και αντί να ψάξει για τρόπους να σώσει π.χ. τον πιο κερδοφόρο τομέα της Ελλάδας, τον τουρισμό, και να βοηθήσει πόσους εργαζόμενους και εργοδότες που περιμένουν μια σεζόν για να βγάλουν όλο τον χρόνο, κάθεται και κοιτάει πως θα σώσει η Ελλαδίτσα τις αυτοκινητοβιομηχανίες της Ευρώπης.

Γίνομαι υπερβολικός;
Θα ήθελα να πιστεύω πως όχι μιας και σε μια τόσο δύσκολη οικονομική περίοδο το μόνο που θέλει ο κόσμος είναι καινούργιο αμάξι... θα μας τρελάνουν.

Και πάμε στο δεύτερο, και τελευταίο, σημείο της παρατήρησης μου.
Σε καιρούς οικονομικής κρίσης, ποιος άνθρωπος έχει λεφτά για να πάρει καινούργιο αμάξι;
Όταν τα νοικοκυριά είναι καταχρεωμένα και έχουν, ούτε αυτοί ξέρουν, πόσα δάνεια να αποπληρώσουν, ποιο νοικοκυριό θα πάει να αγοράσει καινούργιο αμάξι;
Δύο λύσεις υπάρχουν.
1η λύση: το νοικοκυριό επιβαρύνεται με ακόμα ένα δάνειο για να αγοράσει το καινούργιο αμάξι.
2η λύση: το μέτρο αφορά αποκλειστικά και μόνο, αυτούς που το εισόδημά τους είναι ακόμα μεγάλο (πολύ μεγάλο όμως) και βρίσκουν ευκαιρία να αγοράσουν αμάξι μιας και η κυβέρνηση τους βοηθάει ακόμα περισσότερο.

Άρα και αυτό το μέτρο δεν βοηθάει ουσιαστικά ούτε τις κατώτερα οικονομικά στρώματα να πάρουν καινούργια αμάξια, ούτε το περιβάλλον.
Είναι (ή καλύτερα ήταν) ένα μέτρο βοήθειας των ισχυρότερων για να τους δώσουν και καινούργια αμάξια πριν φύγουν από την εξουσία.

Επιστροφή στο παρόν και την κατάργηση του μέτρου.
Όπως έγραψα πιο πάνω το μέτρο δεν έχει κάτι το ουσιαστικό να προσφέρει στο περιβάλλον. Και βέβαια το κόστος της όλης υπόθεσης είναι πάρα πολύ μεγάλο και επιβαρύνει αποκλειστικά το δημόσιο.

Καλά κάνανε και το κατάργησαν;
Προσωπικά θα σας έλεγα όχι μιας και θα ήταν ευκαιρία για μένα, να ξεφορτωθώ το Ford Fiesta του 1993, με τα 33 μουλάρια που του έμειναν (κάποτε ήταν 69 άλογα αλλά άλλα πέθαναν και άλλα βρήκαν γυναίκα και έφυγαν).

Από ότι φαίνεται όμως ήρθε η ώρα το κράτος να σταματήσει να ενισχύει τους ισχυρούς (με "επιδότηση" αγοράς καινούργιου αμαξιού), να σταματήσει να σπρώχνει τα νοικοκυριά στην χρεωκοπία και τέλος να ενισχύσει τις Ελληνικές βιομηχανίες και την Ελληνική αγορά και όχι την Ευρωπαϊκή ή την Αμερικανική ή την Ιαπωνική...

Βγάλτε μόνοι τα συμπεράσματά σας.

American bar η ελληνική τρομοκρατία.

Αμερικανοποιήθηκε και η ελληνική τρομοκρατία.

Κρίμα θα ήταν, μετά της εξάρθρωση της 17Ν, η τρομοκρατία της Ελλάδας να σβήσει έτσι άδοξα.
Έπρεπε να ανανεωθούν.
Να έρθει το "νέο αίμα".

Για να μην παρεξηγηθώ, να πω ότι η παραπάνω παράγραφος ήταν εντελώς ειρωνική.

Κάποτε δρούσε στην Ελλάδα η 17Ν.
Μια τρομοκρατική οργάνωση με μια ιδεολογική βάση, που στόχευε συγκεκριμένα πρόσωπα, χωρίς να τρομοκρατεί άμεσα τον λαό.
Παράπλευρες απώλειες πάλι υπήρχαν (ζήτησαν και συγγνώμη, τρομάρα τους) και πάντα υπήρχε ο φόβος μην βρεθείς κοντά σε καμία έκρηξη.
Ποτέ όμως τυφλές επιθέσεις, και όποιον πάρει ο χάρος.

Για να επιχειρήσω να δικαιολογήσω την "αμερικανοποίηση".

Στην Αμερική λοιπόν, την 11η Σεπτεμβρίου, έκανε την εμφάνισή της η Αλ Κάιντα.
Γνωστή πλέον τρομοκρατική οργάνωση με ισλαμικό υπόβαθρο.
Στοχεύει όλους τους "άπιστους".

Από εκείνη την μεγάλη επίθεση και μετά, ελάχιστες επιθέσεις έχει αναλάβει η ίδια η Αλ Κάιντα.
Εδώ ταιριάζει αυτό που λέγανε ότι πιο πολύ βλέπουμε τον Μπιν Λάντεν από τις βιντεοκασέτες παρά από τον τρομοκρατικό "αγώνα" του.
Κάθε μήνα και μια φρέσκια προβολή του κ. Μπιν Λάντεν να εξασκείται στην σκοποβολή με κάποιο καλάσνικοφ ή να εξασκείται στην ορειβασία, σκαρφαλώνοντας στα βράχια κάποιου βουνού στην ευρύτερη περιοχή του Αφγανιστάν.

Όλες τις υπόλοιπες τρομοκρατικές επιθέσεις που σχετίζονταν με το Ισλάμ δεν ήταν της Αλ Κάιντα.
Τις αναλάμβανε κάποια καινούργια τρομοκρατική οργάνωση.
Κάθε επίθεση και νέα οργάνωση.
Γέμισε ο τόπος τρομοκράτες!

Βέβαια, οι Αμερικάνοι πάντα στις ανακοινώσεις τους αναφέρονταν σε "μια καινούργια τρομοκρατική οργάνωση η οποία συνδέεται με την Αλ Κάιντα".

Πιθανό συμπέρασμα 1: Όλοι οι τρομοκράτες που μάχονται τους "άπιστους" είναι μια μεγάλη παρέα. Τα απογεύματα, μαζεύονται όλοι σε ένα τζαμί και παίζουν pro evolution soccer στο playstation 3 που πήραν με τα λεφτά της πρωινής τους δουλειάς.

Πιθανό συμπέρασμα 2: Οι Αμερικάνοι της αντιτρομοκρατικής συνδέουν, δήθεν, όλες τις τρομοκρατικές με την Αλ Κάιντα για να δώσουν σοβαρότητα στην ύπαρξη της κάθε οργάνωσης για να προκαλέσουν μεγαλύτερο φόβο και ανασφάλεια στον κόσμο για να μπορούν μετά να περνάνε ότι μέτρα θέλουν για θέματα "ασφάλειας" (βλέπε κάμερες, είσοδο σε σπίτι χωρίς ένταλμα, κράτηση χωρίς επίσημες κατηγορίες και άλλα πολλά).

Φτάνουμε σιγά σιγά στην Ελλαδίτσα μας.

Από πέρσι μετά τον Δεκέμβριο έχουν αρχίσει να εμφανίζονται καινούργιες τρομοκρατικές "οργανώσεις".
Επαναστατικός αγώνας, σέχτα των επαναστατών, πυρήνες της φωτιάς και πόσες άλλες που δεν μπορείς να συγκρατήσεις και τα ονόματά τους.

Ο Επαναστατικός αγώνας έκανε την αρχή. Επίθεση κατά αστυνομικών με έναν σοβαρό τραυματία.

Πάντα τυφλές οι επιθέσεις όλων των καινούργιων οργανώσεων.
Δεν στοχεύουν πρόσωπα. Στοχεύουν γενικά και αόριστα την εξουσία.
Δηλαδή τους αστυνομικούς.
Και δεν μιλάμε για τους αστυνομικούς τους παλιούς που μπορεί να είναι "μούρες" και "ωχαδερφιστές" και να κάθονται όλη μέρα με τον φραπέ και να διαβάζουν την εφημερίδα τους.

Μιλάμε για τους 20χρονους που πρόσφατα τελείωσαν την σχολή αστυφυλάκων.

20χρονούς που επέλεξαν αυτή την επαγγελματική σταδιοδρομία χωρίς να γνωρίζουν τους κινδύνους και τα ρίσκα του επαγγέλματος (βλέπε μαφία, μικροεγκληματίες, απαγωγείς, έμποροι ναρκωτικών, κυκλώματα λευκής σαρκός, νύχτα, τρομοκρατικές οργανώσεις) .
20χρονοι οι οποίοι κυνήγησαν αποκλειστικά την άμεση επαγγελματική αποκατάσταση που προσφέρει η σχολή αυτή.

Αυτοί λοιπόν στοχοποιούνται από όλες αυτές τις νέες τρομοκρατικές οργανώσεις με τις δήθεν ιδεολογίες τους κατά της εξουσίας.
Λες και οι 20χρονοι αυτοί προλάβανε να ασκήσουν εξουσία εις βάρος του λαού.
Λες και αυτοί παίρνουν πρωτοβουλία για τις πράξεις τους ως όργανα.
Ξεχνάνε, μάλλον, ότι υπάρχουν κάποιοι άλλοι από πίσω, πιο ισχυροί, που από την άνεση της καρεκλίτσας τους, δίνουν εντολές.

Τέλος πάντων.
Όλοι αυτοί αυτοί οι νέοι τρομοκράτες στοχεύουν στον γάμο του Καραγκιόζη.
Ή μήπως να πούμε καλύτερα ότι δεν στοχεύουν;
Γιατί στην τελική χτυπάνε όπου να ναι και όποιον πάρουν τα σκάγια.
Δεν τους ενδιαφέρει ποιόν θα πετύχουν.

Και βέβαια όπως και στην Αμερική (για να καταλήξω κιόλας) όλες αυτές οι οργανώσεις είναι συνδεδεμένες.
Όλοι αυτοί είναι μια μεγάλη παρέα με τον Επαναστατικό αγώνα (ή μήπως την Σέχτα των επαναστατών - γιατί είναι πολλοί και σε μπερδεύουν).
Μαζεύονται σε ένα σπίτι, πίνουν μπάφους, παίζουν προ -όπως λέει και το άσμα- και μετά διαλέγουν και ένα αστυνομικό τμήμα να γαζώσουν.

Ένα ένα τα καλά.

Φύγανε τα πανάκριβα αυτοκίνητα, φύγανε τα stage, τώρα, επιτέλους, φεύγει και η συνέντευξη.

Αυτό το μέτρο-έκτρωμα που πέρασε η κυβέρνηση της ΝΔ δεν θα ισχύει πλέον.
Δεν θα προσλαμβάνονται, ούτε γαλάζια, ούτε πράσινα παιδιά.

Θα προσλαμβάνονται τα άξια παιδιά.
Διαφάνεια και αξιοκρατία.
Τέρμα τα ρουσφέτια.

Από εκεί και πέρα εάν βρουν πάλι παραθυράκια για να βάλουν τους γαμπρούς, τους κουμπάρους και τα παιδιά τους τότε θα τους πάρουμε με τις πέτρες.
Δεν γίνεται να μιλάνε για διαφάνεια και αξιοκρατία και να αρχίσουν μετά τα δικά τους πάλι.

Ελπίζουμε λοιπόν.
Από τις 5 Οκτωβρίου, αυτό μας πασάρουν τα ΜΜΕ, αυτό θέλει να μας κάνει να νιώσουμε η κυβέρνηση.

Ερώτηση #18 - Προς: Γ. Προβόπουλο

Κύριε Προβόπουλε,
εάν έχετε την καλοσύνη, εξηγήστε στον λαό πώς γίνεται το έλλειμμα της χώρας μας να εκτιναχθεί σε 5 μέρες από το 6% στο 12,5%;

Άλλα λέτε επί ΠΑΣΟΚ και άλλα επί ΝΔ;

Προσπαθούσατε να δείξετε καλή εικόνα για το έλλειμμα προεκλογικά για να ενισχύσετε την φθαρμένη εικόνα της ΝΔ;
Προσπαθείτε να δείξετε τώρα ότι η οικονομία είναι στα μαύρα της τα χάλια για να δυσκολευτεί το ΠΑΣΟΚ να τηρήσει τις προεκλογικές υποσχέσεις του;
Ή μήπως προσπαθείτε να βοηθήσετε μακροπρόθεσμα το ΠΑΣΟΚ όταν (το πιο πιθανό είναι ότι) του χρόνου θα βγουν και θα πουν ότι κατάφεραν μέσα σε έναν χρόνο να μειώσουν το έλλειμμα από το τραγικό 12.5% που άφησε η ΝΔ σε ένα 5 ή 8 %;

Δεν παίζουμε με τους αριθμούς, ούτε προεκλογικά, ούτε μετεκλογικά κ. Προβόπουλε.

Ευχαριστώ.

Κάποιοι είναι απλά αστείοι.

Και αναφέρομαι αποκλειστικά και μόνο σε αυτούς που θέλουν να πετάξουν λάσπη και στάχτη στα μάτια του λαού.

Πριν κάποιες μέρες, στην ιστοσελίδα του πρωθυπουργού της Ελλάδος, είχανε την επιλογή οι υποψήφιοι για κάποιες θέσεις γενικών γραμματέων να υποβάλλουν τα βιογραφικά τους με ηλεκτρονικό τρόπο.
Κάποιοι είπανε ότι και πάλι μπορούν να επιλέξουν τους δικούς τους και να βάλουν τους "γαμπρούς, κουμπάρους, έμπιστους, πράσινους κτλ κτλ" στις θέσεις αυτές.

Ο νέος γενικός γραμματέας, λοιπόν, του υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι ο κ. Γιώργος Δημήτραινας.

Ο κ. Δημήτραινας είναι λέκτορας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω και μέλος της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων.
Είναι και ένας από τους συγγραφείς του βιβλίου «Ο νέος νόμος 3064/2002 για την εμπορία των ανθρώπων» (εκδόσεις «Σάκκουλα»).
Συγγραφέας του ίδιου βιβλίου είναι και η κ. Ελισάβετ Συμεωνίδου-Καστανίδου η οποία τυχαίνει να είναι σύζυγος του υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κ. Καστανίδη.


Κάπου εδώ ξεκινάει το μπλέξιμο.


Πέσανε όλοι να φάνε το ΠΑΣΟΚ για την επιλογή του.
Και εγώ θόλωσα για λίγο.
Τι στο διάολο, αξιοκρατία φωνάζουνε από την μια και από την άλλη βάζουν αμέσως τους δικούς τους;
Άλλοι μίλησαν αμέσως για ηθικό σκάνδαλο.

Το κοίταξα λίγο παραπέρα όμως.
Το επίμαχο βιβλίο δεν είναι τίποτε άλλο από τα πρακτικά μιας ημερίδας με αυτό το θέμα στο οποίο συμμετείχαν και οι υπόλοιπο "συγγραφείς" του βιβλίου.

Ας μην λέμε ότι θέλουμε, λοιπόν, και ας ψάχνουμε και λίγο πριν αρχίσουμε να δακτυλοδεικτούμε πρόσωπα.
Φτάνουν τα κουραστικά σχόλια, επί του θέματος, σε διάφορα blogs.

Τα stage στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.

Μόνο και μόνο για λόγους σύγκρισης θα αναφερθώ σε ένα πολύ ωραίο ρεπορτάζ της ΕΤ1 για τα stage στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Τα stage, λοιπόν, είναι γαλλική δημιουργία και πρωτοεμφανίστηκαν το 1997.

Οι απολαβές των εργαζομένων σε τέτοια προγράμματα διαφέρει από χώρα σε χώρα και κυμαίνεται από 300 στον ιδιωτικό και 400 στο δημόσιο μέχρι και 500 στο δημόσιο και χωρίς όριο στον ιδιωτικό τομέα.
Με τέτοιο μισθό βέβαια σε μια ευρωπαϊκή χώρα, μιλάμε για επιστροφή στο παιδικό δωμάτιο μας στο σπίτι των γονιών μας.

Σε κάποιες χώρες οι εργαζόμενοι σε τέτοια προγράμματα "μαθητείας" όπως τα ονόμασαν, έχουν δικαίωμα να συνεχίσουν την σύμβασή τους αρκεί να είναι σε άλλον τομέα, ενώ σε άλλες χώρες έχουν δικαίωμα να συνεχίσουν μέχρι 3 φορές.
Βέβαια στην χώρα αυτή με τις 3 φορές, η διάρκεια της μαθητείας είναι 3 με 6 μήνες. Οπότε μιλάμε για μέγιστη σύμβαση 1.5 έτους και όχι κάτι εξωφρενικά που ακούμε στην Ελλάδα για 5 και 9 χρόνια.
Μέχρι ένα σημείο μπορεί να ακούγονται λογικά όλα αυτά.
Μέχρι ένα σημείο όμως.


Το κωμικοτραγικό της εφαρμογής των stage στην Ελλάδα είναι η ασφάλιση.
Τραγικό για αυτούς που αναγκάζονται να είναι εργαζόμενοι σε τέτοια προγράμματα, κωμικό γιατί δεν υπάρχει ασφάλιση.
Και είναι αστείο σε μια Ευρωπαϊκή χώρα του 21ου αιώνα να υπάρχει ανασφάλιστος υπάλληλος είτε δημοσίου είτε ιδιωτικού τομέα.
Ανασφάλιστοι, χωρίς ένσημα, χωρίς τίποτα.
Σε όλες τις άλλες χώρες της Ευρώπης οι εργαζόμενοι ήταν και είναι ασφαλισμένοι.


Η χρήση των stage στην Ελλάδα μετατράπηκε από μαθητεία σε τρόπο παραγωγής ψηφοφόρων. Οι νέοι ωθούνταν στο να ψηφίσουν ξανά το κόμμα που ήταν στην κυβέρνηση μόνο και μόνο για να μπορέσουν να ανανεώσουν την σύμβασή τους στα stage με βλέψεις μονιμοποίησης τις οποίες, βέβαια, τους τις έτρεφαν διάφοροι υποψήφιοι βουλευτές-πολιτικάντιδες.
Κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο να μιλάμε για "γαλάζια" παιδιά στα προγράμματα stage.
Και δικαιολογημένα έλεγε η τότε αξιωματική αντιπολίτευση ότι η ΝΔ κρατάει ομήρους τους νέους σε αυτά τα "προγράμματα απασχόλησης".

Τώρα πιστεύω ότι όλοι μπορούμε να καταλάβουμε γιατί η ΝΔ, πλέον από την θέση της αντιπολίτευσης, μιλάει για "ρεβανσισμό" του ΠΑΣΟΚ και για εκδίκηση κατά της ΝΔ.
Ε, ναι.
Πείτε μας ότι είναι εκδίκηση για σας να μην έχετε το πάνω χέρι στο να υπόσχεστε σε γονείς μια θέση σε ένα πρόγραμμα stage για το άνεργο παιδί τους.
Ή ακόμα και στον ίδιο τον νέο να του υπόσχεστε, με όλο το θράσος και την αλαζονεία σας, μια θέση "απασχόλησης".
Αίσχος και ντροπή, αναξιοκρατία και ρουσφέτια.
Γνωστή πολιτική γραμμή της ΝΔ και της δεξιάς εδώ και χρόνια.


Αυτό που μένει να δούμε είναι το τι θα κάνει η κυβέρνηση με όλους τους άνεργους που θα έρθουν με το που τελειώσουν οι συμβάσεις από τα προηγούμενα stage.

Σωστός ο ΣΥΡΙΖΑ, τέρμα και τα stage.

Είπα να αρχίσω να γράφω πιο σύντομα και πιο τακτικά και όχι μόνο τα "μακρινάρια" που έγραφα μέχρι τώρα μια φορά την βδομάδα.

Σήμερα λοιπόν διάβασα την ανακοίνωση τύπου του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με τα όσα συμβαίνουν στα Εξάρχεια και με την Ελληνική αστυνομία.

Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες σχετικά με την ανακοίνωση καθώς μπορείτε να την βρείτε εδώ:
http://www.ana.gr/anaweb/user/showprel?service=3&maindoc=8075544

Αυτό που είναι ενθαρρυντικό είναι ότι όπως και η κυβέρνηση έτσι και ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει καλό πρόσωπο, και κάνει εποικοδομητική αντιπολίτευση χωρίς μηδενιστικό χαρακτήρα (σαν το ΚΚΕ) και επισημαίνει κάποια σωστά πράγματα.



Και βέβαια η είδηση της ημέρας ήταν η κατάργηση των Stage. Έτσι απλά καταργήθηκαν τα stage στο δημόσιο. Όπως είπανε προεκλογικά.
+1 λοιπόν για την νέα κυβέρνηση.

Κλασσικά η ΝΔ κινδυνολογεί από πίσω, και ειδικά στην προκειμένη περίπτωση δεν προσφέρει τίποτα απολύτως με την αντιπολίτευση που ασκεί.

Της αντιπολίτευσης τα καμώματα.

Το να μιλήσω από τώρα για την κυβέρνηση μου φαίνεται αρκετά βιαστική και πρόχειρη κίνηση.
Και τι να πω άλλωστε.
Όλοι μας τα έχουμε ακούσει, είναι μια ελπιδοφόρα κυβέρνηση, με ανανεωμένο πρόσωπο, με κεϋνσιανή οικονομική πολιτική και ως τώρα τα σημάδια είναι αρκετά ενθαρρυντικά.
Βέβαια όλος ο κόσμος που ακούω μου λέει να πάρω "μικρό καλάθι" γιατί μιλάνε για "πολλά κεράσια".
Οπότε και εγώ μαζί με τον πολύ κόσμο είμαι ακόμα επιφυλακτικός μέχρι ένα σημείο.

Αυτά για την κυβέρνηση σήμερα.
Αυτό που με απασχολεί τις τελευταίες μέρες είναι η αντιπολίτευση.
Και δεν μιλάω αποκλειστικά για την αξιωματική αντιπολίτευση.
Αυτοί έτσι μπάχαλο που έγιναν, θα κάνουν καιρό να σταθούν στο "ύψος" τους και να αφοσιωθούν και να ασκήσουν σοβαρή κριτική στην κυβέρνηση.
Ως τώρα μόνο μια δήλωση του κ. Σαμαρά και μια της κ. Μπακογιάννη.
Και οι δύο βέβαια -και ειδικά η δεύτερη- δεν λένε τίποτα το ουσιαστικό. Η δήλωση της κ. Μπακογιάννη δε ήταν από μια άλλη Ελλάδα.
Μάλλον έχει αλλού το μυαλό της (βλέπε υποψήφια αρχηγός ΝΔ).
Λέει η κ. Μπακογιάννη, λοιπόν, ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα μπορέσει να εφαρμόσει όσα έταξε προεκλογικά. Ότι θα πληρώσει τον λαϊκισμό του.
Βέβαια μάλλον δεν παρακολουθούσε τις εξαγγελίες που έκανε ο Υπουργός Οικονομίας στην συζήτηση για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης όπου μίλησε αμέσως για επίδομα αλληλεγγύης με πρώτη δόση μάλιστα πριν το τέλος του 2009!
Και βέβαια αυτό που ξεχνάει η κ. Μπακογιάννη είναι ότι η κυβέρνηση στην οποία συμμετείχε η ίδια έφερε την οικονομία στην άθλια κατάσταση που είναι σήμερα.

Μας είπε πολύ ξεκάθαρα ο κ. Παπακωνσταντίνου για την κατάσταση της οικονομίας, και μίλησε με αριθμούς όπως περίμενε τόσο καιρό η ΝΔ.
Αριθμούς που βέβαια δεν έλεγε να ανακοινώσει με ακρίβεια η ΝΔ όταν ήταν κυβέρνηση, γιατί εάν ο λαός μάθαινε για το μπάχαλο που γινόταν στο Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, θα τους παίρνανε όχι μόνο με 10% αλλά και με τις κλοτσιές.

Αυτές είναι οι αντιπολιτευτικές κινήσεις της ΝΔ ως τώρα με θετικό τον λόγο του κ. Καραμανλή ο οποίος μίλησε για συναίνεση σε περίπτωση δύσκολων και σκληρών μέτρων.
Βέβαια η μια αντίληψη απέχει πολύ από την άλλη, αλλά δεν έχουμε παρά να περιμένουμε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μίλησε πολύ καλά. Μίλησε για προγραμματική αντιπολίτευση.
Μίλησε δηλαδή για συγκροτημένες κινήσεις και όχι για μια αντιπολίτευση που απλά θα είναι αρνητική σε κάθε μέτρο.
Αυτό δίνει επιτέλους την σοβαρότητα που έλειπε τόσο καιρό από τον ΣΥΡΙΖΑ με όλο αυτό το χάος που επικρατούσε με τους 11 προέδρους.
Το νερό μπαίνει σιγά σιγά στο αυλάκι και τα σημάδια είναι ενθαρρυντικά.

Ο ΛΑΟΣ δεν μας είπε και πολλά. Μίλησε για λεφτά που πάνε στα κόμματα και για εθνικά θέματα. Για το δεύτερο δεν μπορούμε να ξέρουμε από τώρα τι θα κάνει ο κ.Παπανδρέου. Για τα λεφτά των κομμάτων, ο κ. Πάγκαλος έδωσε τα ρέστα του λέγοντας μόνο ότι "το ποιος είχε μεγαλύτερη εύνοια θα φανεί, όπως φάνηκε από τις αφίσες ποιος είχε τα πιο πολλά λεφτά. Δεν ήταν το πρόσωπο του Γιώργου Παπανδρέου στις αφίσες".

Το ΚΚΕ νομίζει ότι ήρθε το κακό με το που βγήκε το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές.
Κατάφερε να κάνει τόσες πολλές κινητοποιήσεις σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα όσες δεν έκανε επί ΝΔ μέσα σε 6 περίπου χρόνια.
Εντελώς οπισθοδρομικοί και κολλημένοι.
Και είναι κρίμα, γιατί κάποιοι τους ψηφίζουν και περιμένουν σοβαρή αντιπολίτευση από το ΚΚΕ και όχι μόνο άρνηση και ισοπέδωση κάθε κυβερνητικής δράσης.
Αλλά έτσι είναι.
Την πονάει την κ. Παπαρήγα το ΠΑΣΟΚ.
Πριν δεν έχανε ψηφοφόρους προς την ΝΔ ενώ τώρα τα πράγματα είναι επικίνδυνα.
Εξ ου και οι κινητοποιήσεις.

Ας σοβαρευτούμε λοιπόν όλοι μαζί, να εκλέξουν και οι νεοδημοκράτες τον νέο τους αρχηγό (μιας και οι επιλογές τους είναι πολύ καλές -βλέπε: αποστάτης νούμερο 1, αποστάτης νούμερο 2, κόρη αρχη-αποστάτη και ζορρό-) και να ασκήσουν σοβαρή αντιπολίτευση όλοι μαζί. Σοβαρή και αποδοτική.

Έχει να γίνει ... του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης.

Από τις πρώτες κινήσεις του νέου πρωθυπουργού ήταν η κατάργηση του υπουργείου Μακεδονίας - Θράκης.
Πολλοί δυσαρεστήθηκαν.
Θα έπρεπε πραγματικά όμως να αντιδράσουμε έτσι;

Η κατάργηση ενός πραγματικά άχρηστου υπουργείου, μόνο και μόνο επειδή έχει την ονομασία Μακεδονία μέσα, σημαίνει ότι ξαφνικά δίνουμε το όνομα στην ΠΓΔΜ;
Οι υπουργοί Μακεδονίας - Θράκης, παραδοσιακά, ήταν άτομα που, είτε επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ είτε ΝΔ, δεν προσέφεραν τίποτα.
Η δήλωση των Οικολόγων Πράσινων σχετικά με το θέμα, συνοψίζει, πολύ πετυχημένα τι εξυπηρετούσε μέχρι πρότινος η θέση αυτή και είναι πραγματικά διαφωτιστική.
«Ήταν ένας παρωχημένος θεσμός που εξυπηρετούσε μονάχα τις πελατειακές σχέσεις του εκάστοτε υπουργού, ο οποίος δια του διορισμού εξασφάλιζε την επανεκλογή του και έπρεπε να είχε καταργηθεί εδώ και πολύ καιρό».

Ούτως η άλλως ας μην ξεχνάμε ότι η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας δεν καθοριζόταν ούτε καν επηρεαζόταν από το υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης, ούτε από τον υπουργό του.

Από εκεί και πέρα το πως θα χειριστεί η νέα κυβέρνηση, το θέμα ονομασίας της ΠΓΔΜ είναι άλλη υπόθεση.
Εμείς, ως σωστοί και ενεργοί πολίτες (τουλάχιστον κάποιοι από εμάς) θα παρακολουθούμε από κοντά και προσεκτικά και όταν και εάν θα έρθει ώρα θα αντιδράσουμε.

Όπως είπα στην αρχή, πολλοί, ιδιαίτερα οι Θεσσαλονικείς, δυσαρεστήθηκαν με την κατάργηση του υπουργείου Μακεδονίας - Θράκης, μιας και νόμιζαν και νομίζουν ότι έτσι η νέα κυβέρνηση επιλέγει να μην δώσει μερίδιο εξουσίας στην βόρεια Ελλάδα.
Σίγουρα μπορεί η Θεσσαλονίκη να μην έχει υπουργείο αλλά έχει δύο υφυπουργούς με έδρα την Θεσσαλονίκη.
Συγκρίνεται ένας υπουργός με δύο υφυπουργούς;

Ναι, συγκρίνεται.
Μάλιστα, σε αντίθεση με την θέση "γλάστρα" του υπουργού Μακεδονίας - Θράκης, οι υφυπουργοί που ήρθανε στην Θεσσαλονίκη έχουν αρμοδιότητες και μάλιστα με μεγάλη βαρύτητα.
Μιλάμε για υφυπουργό Εσωτερικών και υφυπουργό Οικονομίας, που οι αποφάσεις τους -τουλάχιστον από όσα μας έχουν πει από την κυβέρνηση ως τώρα- δεν αφορούν μόνο την Μακεδονία και την Θράκη αλλά ολόκληρη την Ελλάδα.

Οπότε ας μην λέμε ότι η κατάργηση του υπουργείου αυτού ήταν μείζονος εθνικής σημασίας ή ότι μπορεί να κρύβει κάτι άλλο από πίσω.
Δεν κοροϊδευόμαστε.

Η Θεσσαλονίκη ανανεώθηκε και αναβαθμίστηκε σε αυτό το θέμα.


Α, και ας μην ξεχνάμε ποιος δεν ήθελε να δώσει οριστική λύση στο θέμα όταν οι Σκοπιανοί δεχόντουσαν το όνομα <<Σλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας>> και θα διευκρίνιζαν ότι ο πληθυσμός τους ήταν σλαβικής προέλευσης.
Δεν λέμε το όνομα για λόγους ψυχοσωματικής υγείας.

Εκλογές, κόμματα και σηκωμένα μανίκια.

Η Ελλάδα άλλαξε σελίδα.
Ήρθε η allagi όπως λένε κοροϊδευτικά κάποιοι.
Αλλαγή, φρέσκια αρχή και μπόλικα σηκωμένα μανίκια.
Τις μόδας τα σηκωμένα μανίκια. Μετά τον Ομπάμα έγινε το τρέντ της (κεντρο-) αριστεράς του κόσμου όλου.
Αλλαγή σελίδας λοιπόν.
Έτσι θέλουν να παρουσιάσουν τα αποτελέσματα οι άνθρωποι του ΠΑΣΟΚ, μέσα σε αυτούς και τα μίντια.
Ακόμα δεν ορκίστηκε καλά καλά η κυβέρνηση, τα μίντια κάνουν τεμενάδες στο όνομα του κ. Παπανδρέου και στις κινήσεις του.
Ειδικά στην ΕΡΤ.
Είναι απίστευτο το πως άλλαξαν τον τρόπο που μεταδίδουν τις ειδήσεις όταν είναι να πιάσουν στο όνομα τους λέξεις όπως Παπανδρέου, κυβέρνηση και ΠΑΣΟΚ.
Πριν βγει ακόμα το ΠΑΣΟΚ, φορέσανε τις καινούργιες σαλιάρες τους και αρχίσανε αυτό που μόνο οι δημοσιογράφοι δημοσίων καναλιών ξέρουν να κάνουν τόσο καλά.

Η αλήθεια να λέγεται, ο κ. Πρωθυπουργός ξεκίνησε πολύ δυναμικά και το υπουργικό συμβούλιο της Τετάρτης είχε κάποιες εκπλήξεις.
Για πρώτη φορά ανοιχτό για τις κάμερες και ο πρωθυπουργός δεν έκανε σαρδάμ!
Πέραν πλάκας όμως ελπίζω ο συνήγορος του πολίτη που μίλησε να μην είναι απλά μια πινελιά για την καλή αρχή, και να συνεχίσει να υπάρχει τέτοιου είδους συμμετοχή.

Δεν ξέρω για εσάς αυτό που ευχαριστήθηκα πάνω από όλα ήταν η εντολή που έδωσε από την πρώτη κιόλας μέρα για την κατάργηση των επιτροπών.
Τέτοια πράγματα θέλω βλέπω να γίνονται.
Φτάνει πια ο κάθε βολεμένος κομματόσκυλος, να μεταφέρει έναν φάκελο σε μια επιτροπή και να παίρνει 150 ευρώ, για να μην πω για άλλους που παίρνουν εξωφρενικά ποσά μόνο για την παρουσία τους σε μια επιτροπή...
Εάν είναι έτσι δώστε μου και εμένα έναν φάκελο, όλη μέρα όπου θέλετε θα σας τον πηγαίνω. Για 150 ευρώ κάποιοι πουλάνε και την μάνα τους εδώ που φτάσαμε σήμερα.

Δείχνει λοιπόν να τηρεί το προγραμματικό του σχέδιο, ο, πλέον, Γιώργος (βγαίνει από το Γιωργάκης αρκεί να σε εκλέξει πρωθυπουργό ο κόσμος), ακόμα και από την πρώτη μέρα, χωρίς καθυστερήσεις.
Κρατάω πισινές όμως.
Ωραία μας τα έλεγε και στην αρχή ο κ. Καραμανλής, και χαιρόταν και κυρίως ήλπιζε ο λαός, όταν μίλησε για πάταξη της διαφθοράς και επανίδρυση του κράτους.
Τα ψέματα πληρώνονται όμως κ. Καραμανλή.
Τι να σας τα λέω δηλαδή, εσείς πρώτος και καλύτερος το ανακαλύψατε.

Μόνος σας επιτρέψατε την φθορά να σας φτάσει κ. Καραμανλή.

Και όταν τον έφτασε, το μόνο που δεν έκανε ο πρώην πρωθυπουργός ήταν να βγάλει διαβατήριο με το όνομα Τριανταφυλλίδης.
Αξιοποίησε το λίγο κύρος που του έμεινε μετά από μια αποτυχημένη εκλογική καμπάνια και έκανε, βέβαια, για ακόμα μια φορά στην πολιτική του καριέρα, αυτό που δεσμεύτηκε να μην κάνει προεκλογικά.
Παραιτήθηκε.
Κάπου εδώ θα μπορούσα να γίνω κακούλης και να αναφερθώ στο όνομα των Καραμανλήδων και για το παρελθόν που έχουν με τις τάσεις φυγής.
Αλλά δεν θα το κάνω γιατί η ιστορία μας διδάσκει ότι την ίδια (την ιστορία ντε!) την γράφουν οι νικητές.
Και με 10.45% διαφορά, την γράφουν πολύ καλά από ότι φαίνεται.
Από τους νικητές, λοιπόν, θαυμάσαμε και την μεταφορά των υπουργείων.
Ναι αμέ!

Το αποκορύφωμα πιστεύω ότι ήταν το Υπουργείο Εξωτερικών.
Τόσο χαρούμενη δεν ήταν η κ. Μπακογιάννη ούτε όταν πήρε η ίδια το Υπ.Εξ. το 2004!
Η κ. Μπακογιάννη είναι χαρούμενη επειδή δεν θα έχει άλλο πια τις σκοτούρες του Υπουργείου και βεβαίως επειδή είχε την ευκαιρία να συγχαρεί προσωπικά τον άνθρωπο που αποτελείωσε τον κ. Καραμανλή και ουσιαστικά της άνοιξε τον δρόμο προς την ηγεσία της ΝΔ.
Μια ΝΔ η οποία μετά τις εκλογές έχει αρχίσει να έχει αυτοκαταστροφικές τάσεις!
Κάθε μέρα όλο και κάποιος άλλος βουλευτής ή στέλεχος της ΝΔ ζητάει την παραίτηση κάποιων άλλων στελεχών της ΝΔ.
Ο καιρός θα δείξει πως θα το χειριστούν οι ηττημένοι.

Το μήνυμα του μηνύματος

Οι ευρωεκλογές ολοκληρώθηκαν.
Το ΠΑΣΟΚ όπως ήταν αναμενόμενο, νίκησε την ΝΔ αλλά από ότι φαίνεται ο πραγματικός νικητής ήταν η αποχή.
Ή μήπως να πούμε ότι νίκησε η παραλία;

Όταν πήγα να ψηφίσω με τον αδερφό μου, μια συμπαθητική ηλικιωμένη κυρία ενθουσιάστηκε. “Μπράβο, να και δυο νέα παιδιά που ήρθαν να ψηφίσουν και δεν πήγαν για μπάνιο”.
Πάλι καλά που είχαμε ξυπνήσει νωρίς και προλαβαίναμε να ρίξουμε την ψήφο μας, πριν φύγουμε για την πιο κοντινή παραλία.
Και ο καιρός, βοηθός σε αυτές τις Ευρωεκλογές.
Όπως τα υπολόγισε η ΝΔ, τέλεια της έκατσε το τριήμερο και η ζέστη και οι παραλίες.
Χάρη και στον καιρό, λοιπόν, η παραλία νίκησε με ποσοστό 48%.

Κλείσανε οι κάλπες στις 7 και ενώ όλοι περιμέναμε κατά τις 8.30 άντε βαριά βαριά 9 το βράδυ να έχουν βγει τα τελικά αποτελέσματα, τελικά δεν μας κάνανε την χάρη.
11 και κάτι βγήκαν.
Και μέχρι τις 11 οι πολιτικές συζητήσεις να δίνουν και να παίρνουν με τους εκπροσώπους της ΝΔ να προσπαθούν να σώσουν αυτό που δεν σώζεται και τους εκπροσώπους των άλλων κομμάτων να λένε το μακρύ τους και το κοντό τους.
Το αποκορύφωμα ήταν όταν είδα τον υπουργό οικονομίας που συμμετείχε και αυτός σε μια πολιτική κουβέντα της τελευταίας στιγμής.
Είναι αυτός ο άνθρωπος ικανός να σώσει την Ελλάδα;
Μας βγάζει από την οικονομική κρίση με τα μέτρα που παίρνει;
Εθελοτυφλούμε;
Τρεις φράσεις ξεστόμιζε όλη την ώρα “αυτό είναι λαϊκισμός”, “πήραμε το μήνυμα” και “θα συνεχίσουμε τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις χωρίς καμία αλλαγή” και η κασέτα πάλι από την αρχή.

Κατά τα άλλα το πήρανε το μήνυμα.
"Δεν θα είμαστε εδώ για πολύ καιρό ακόμα, οπότε ας συνεχίσουμε την καταστροφή ακάθεκτοι".

Πάντως, πολλοί πήρανε κάποιο μήνυμα την 7η Ιουνίου.
Οι περισσότεροι βουλευτές της ΝΔ πήρανε το μήνυμα ότι ο λαός και ιδιαίτερα οι ψηφοφόροι τους, τους τιμωρούν και δείχνουν την δυσαρέσκειά τους στα πολιτικά μέτρα της κυβέρνησης.
Μεγάλη μερίδα από αυτούς είπανε ότι πρέπει να αλλάξει η πορεία που ακολουθούσανε τόσα χρόνια (το κλέψανε, μάλλον, από τις πολιτικές διαφημίσεις του ΠΑΣΟΚ) αλλά υπήρχαν και οι αμετανόητοι όπως ο σωτήρας της Ελληνικής οικονομίας, κ. Παπαθανασίου που θα συνεχίσει αδιάλλακτος στο μονοπάτι που χάραξε, και μάλλον θα μας πάρει όλους παραμάσχαλα.

Το ΠΑΣΟΚ πήρε μήνυμα από τον υπόλοιπο λαό που επέλεξε να το ψηφίσει μετά από αρκετό καιρό, και τώρα με υπευθυνότητα (και να προσθέσω και λίγη σεμνότητα και ταπεινότητα) θα "συνεχίσει να εργάζεται πιο εντατικά για το συμφέρον του πολίτη".
Ακόμα περιμένουμε να δούμε κάποιου είδους σχέδιο από την αξιωματική αντιπολίτευση μιας και αυτό το "εντατικά" και το "συμφέρον του πολίτη" το έχουμε χορτάσει τόσα χρόνια και δεν το κάνουμε κέφι να το ακούμε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε και αυτός μήνυμα.
"Ώρα για διακοπές από το πολιτικό σκηνικό της Ελλάδας".

Το ΛΑΟΣ σταθερό στις “αξίες” του κατάφερε και ανέβασε το ποσοστό του παρέα με πάρα πολλά ακροδεξιά κόμματα που άρχισαν να ακμάζουν στην Ευρώπη.

Όσο για τους Οικολόγους Πράσινους, για τον ευρωβουλευτή που στείλανε, είναι ακόμα αμφιλεγόμενα τα πράγματα μιας και οι πολιτικές θέσεις του στο παρελθόν ήταν λίγο "θολές".
Ας ελπίσουμε να περιοριστεί στα τις οικολογίας και της πράσινης ανάπτυξης στο Ευρωκοινοβούλιο.

Το ΚΚΕ, παρά την “μεγάλη προβοκάτσια” (στα λόγια της κ. Λιάνας Κανέλη) που τους ετοίμαζαν, έστειλε ένα μήνυμα τιμωρίας, σε αντίθεση με τους άλλους που πήραν μήνυμα.

Πάντως, το σίγουρο είναι ότι ο λαός έλαβε το μεγαλύτερο μήνυμα από όλα.
Ένα μήνυμα διαχρονικό και ουσιώδες.
“Ζήτω ο λαϊκισμός” με τις ευγενικές χορηγίες της κυβερνήσεως μας.

Των ευρωεκλογών οι διαφημίσεις

Αρχίσανε οι πολιτικές διαφημίσεις και οι πολιτικές αντιπαραθέσεις με τις ευρωεκλογές στο στόχαστρο.
Με την μεταφορική έννοια, γιατί πιο πολύ μου φαίνεται ότι ο λαός είναι στο στόχαστρο με την κυριολεκτική έννοια (και δεν αναφέρομαι στο πολιτικό κόμμα).
Αρχίσαμε λοιπόν να βλέπουμε την κλασσική ενημέρωση “ακολουθεί πολιτική διαφήμιση” η οποία απεγνωσμένα προσπαθεί να μας προϊδεάσει γι αυτό που έρχεται στην συνέχεια.
Οι περισσότεροι πιστεύω ότι αλλάζουν κανάλι, άλλοι ετοιμάζονται να σιχτιρίσουν ή να εκθειάσουν ανάλογα με το κόμμα που θα εμφανιστεί και άλλοι, ελάχιστοι πλέον, κρατάνε μια εντελώς αδιάφορη στάση του στιλ “α ει να δούμε τι θα μας πουν και αυτοί” για να το πω και ευγενικά.

Αυτή τη φορά έχουμε ευρωεκλογές.
Μια ψηφοφορία που τις προηγούμενες φορές έδειχνε πιο ασήμαντη για πρώτη φορά παίρνει λίγο πολύ διαστάσεις εθνικών εκλογών.
Οι διαφημίσεις παρουσιάζουν “πράσινα παπαγαλάκια”, τον δεύτερο για καταλληλότερο πρωθυπουργό να δίνει μια προσέγγιση “πρόσωπο-με-πρόσωπο”, μια ρεαλιστική και παράλληλα πολύ αγχωτική οπτική του εργασιακού μέλλοντος του τόπου, κάτι αγρότες να τσακίζουν φράκτες και άλλα διάφορα.

Η διαφήμιση με τα πράσινα παπαγαλάκια που πολύ άρεσε σε αρκετό κόσμο είναι ακόμα ένας άσσος από την “τράπουλα του λαϊκισμού” της κυβέρνησης.
“Πώς να κάνουμε τον κόσμο να νομίζει ότι δεν είμαστε λαϊκιστές;” - Πες σε πολιτική ομιλία σου ότι ο αντίπαλός σου είναι λαϊκιστής. Αυτό θα τους δείξει!
Στην συνέχεια παρουσιάζουν ότι κατάφεραν τα τελευταία 5 χρόνια, τα οποία ως συνήθως δεν έχουν καμία σχέση με την ευρωπαϊκή πορεία τις Ελλάδας αυτά τα χρόνια.
Δυστυχώς δεν αναφέρονται καθόλου στα σκάνδαλα και στους χειρισμούς των οικονομικών και ασφαλιστικών ζητημάτων.
Κρίμα και πιστεύω ότι θα ήταν μια πολύ καλή προσθήκη σε κάθε “βιογραφικό σημείωμα” πολιτικού κόμματος.

Ο “δεύτερος καταλληλότερος” βγάζει μια εικόνα που δεν μπορώ να εκτιμήσω εάν ο μέσος Έλληνας μπορεί να αντιληφθεί.
Ακόμα να σιγουρευτώ για το τι προσπαθεί να κάνει.
Είναι όντως αυτό που λέμε “τετ-α-τετ” ή είναι κάτι άλλο;
Και κάποιος ας κλείσει όλα αυτά τα φώτα από μπροστά του.
Τον τυφλώσατε τον άνθρωπο και με το ζόρι ανοίγει τα μάτια του.
Πιο μινιμαλιστική προσέγγιση πάντως χωρίς πολλά φρου φρου και αρώματα οι διαφημίσεις αυτές καθώς επίσης εντύπωση μου έκανε ότι δεν έχουν την απόλυτη επιθετική στάση προς άλλα κόμματα.

Οι “ήμασταν στο 18 και πέσαμε στο 8” βγάλανε την πιο ποιοτική πολιτική διαφήμιση που έχω δει εδώ και καιρό.
Απλή, σύντομη, χωρίς πολλά λόγια, περνάει άμεσα το πολύ σημαντικό μήνυμά της.
Η παρουσίαση των ποσοστών και των αριθμών ανεργίας και όλα τα σχετικά που δείξανε έχει την ικανότητα να σε ταρακουνήσει.
Δεν πιστεύω όμως να έχουν τρόπο να αποτρέψουν όλα αυτά που παρουσιάζουν, και κάτι μου λέει ότι βαθιά μέσα τους το ίδιο πιστεύουν και εκείνοι.

Οι "κόκκινοι" σταθερά όπως γίνεται τα τελευταία χρόνια, κουράστηκαν να προωθούν την ιδεολογία τους (ίσως κατάλαβαν ότι είναι λίγο "μπανάλ" για την περίοδο που περνάμε) και ακόμα προσπαθούν να τιμωρήσουν τον δικομματισμό ζητώντας την ψήφο μας.
Με το "τιμώρησέ τους" όμως δεν δείχνεις στον λαό την πραγματική στάση που θα έχεις στο Ευρωκοινοβούλιο.
Και αυτό, προσωπικά, το βρίσκω τραγικό για ένα κόμμα, το οποίο το μόνο που του έχει μείνει τόσα χρόνια είναι η ιδεολογία του, γύρω από την οποία περιστρέφεται και κάθε του κίνηση.

Για ακόμα μια φορά οι εκλογές στην τηλεόραση αποκτήσανε αστείο χαρακτήρα με κάθε σατυρική εκπομπή να του δίνει και να καταλαβαίνει με παραλλαγές των γνωστών αυτών διαφημίσεων.

Πάλι καλά υπήρχαν και εξαιρέσεις που κράτησαν ένα κάποιο επίπεδο.
Τώρα το πόσο ψηλά είναι αυτό το επίπεδο στην σημερινή Ελληνική πολιτική σκηνή, με κυβερνήσεις που κλείνουν την Βουλή για να συγκαλύψουν και με υπουργεία να καθυστερούν για να φυγαδεύονται στο εξωτερικό ύποπτοι σκανδάλων, είναι άλλο θέμα.

Αγγελία

Επειδή κάποιες άλλες υποχρεώσεις δεν μου επιτρέπουν να ασχολούμαι με τον ίδιο ρυθμό με το μπλογκ αυτό ψάχνω ανθρώπους με μεράκι, ορθό και μη-ακραίο λόγο και επαφή με την επικαιρότητα, για να γράφουν τις απόψεις τους εδώ.


για επικοινωνία αφήστε ένα σχόλιο εδώ ή στείλτε ένα mail στο soyfle@gmail.com

Ευχαριστώ, Ηλίας.

Το δάσος και το δέντρο.

Μαλώστε.
Μαλώστε ελεύθερα.
Φωνάξτε όσο πιο δυνατά μπορείτε.
Λύστε τα σκυλιά σας και επιτεθείτε στον εχθρό σας με όλη σας την δύναμη.
Κλείστε τα αυτιά σας και μαλώστε άφοβα.
Πείτε ελεύθερα την χαζομάρα σας, σας το επιτρέπει και το σύνταγμά μας.
Χάρη σε αυτό λέω και εγώ τις δικές μου.

Η διαφορά είναι ότι αυτοί οι κύριοι που μαλώνουν, φωνάζουν και ωρύονται και κατά 90% λένε ψέματα το κάνουν είτε με την άνεση του βουλευτικού τους ασύλου είτε με την ασφάλεια ενός τηλεοπτικού παραθύρου.

Δημοσιογράφοι και δημοσιογραφίσκοι καθημερινά στα δελτία και στις ενημερωτικές εκπομπές μας μιλάνε για σκάνδαλο Παυλίδη, για πρόωρες εκλογές, για την επαναφορά του σκανδάλου του Βατοπαιδίου στην επικαιρότητα, για πρόωρες εκλογές, για λογαριασμούς που αφορούν το σκάνδαλο Ζημενς, για πρόωρες εκλογές, για την κόπωση του Πρωθυπουργού, για πρόωρες εκλογές, για Δελφίνους και διαδόχους και πολλά πολλά πολλά άλλα πράγματα και για πρόωρες εκλογές.

Αμέσως να ρωτήσουν βουλευτές, πολιτικούς, γενικούς γραμματείς, διευθυντές και όποιον άλλον βρεθεί μπροστά τους, για το εάν και πότε θα γίνουν πρόωρες εκλογές.
Οι δημοσκοπήσεις εμφανίζονται η μία μετά την άλλη με πλέον αμφισβητούμενα ποσοστά μιας και η κάθε εταιρία βγάζει αριθμούς που απέχουν συν πλην 2 με 3 μονάδες σε σχέση με την δημοσκόπηση της προηγούμενης εβδομάδας.
Τα αποτελέσματα βέβαια δεν μας νοιάζουν και τόσο στην προκειμένη περίπτωση.

Αυτό που αρχίζει να γίνεται απίστευτα κουραστικό είναι η ενασχόληση του πολιτικού (και παράλληλα και του υπόλοιπου) κόσμου, με το κάθε σκάνδαλο που κάνει την εμφάνισή του στο πολιτικό σκηνικό.
Δεν μας έφταναν τα προβλήματά μας, όσο σημαντικά και αν είναι αυτά, ξαφνικά έχουμε να σκεφτόμαστε και για την τάδε μίζα που πήρε ο τάδε υπουργός από την τάδε εταιρία ή το τάδε πρόσωπο.
Δεν με πειράζει η δήθεν σκοτούρα που προστίθεται στο κεφάλι μας γιατί στο κάτω κάτω βαθιά μέσα μας όλοι τους έχουμε γραμμένους.
Με πειράζει το γεγονός ότι τα μάτια όλου του κόσμου καρφώνονται σε αυτό το πράγμα.
Στο κάθε σκάνδαλο.
Βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος.

Ξεχνάμε γρήγορα την τραγική ελληνική πραγματικότητα.

Κάνει την δεύτερη απόδρασή του ο Παλαιοκώστας και ξαφνικά ξεχνάμε την οικονομική κρίση και την απατηλή και ποταπή διαχείριση της οικονομίας του κράτους από την κυβέρνηση.
Μιλάμε για το σκάνδαλο Παυλίδη και παραβλέπουμε το γεγονός ότι στο υπουργείο Οικονομίας είναι τόσο μα τόσο ανοργάνωτοι που το έλλειμμα του 2008 βγήκε τριπλάσιο από αυτό που είχανε προϋπολογίσει.

Με το ένα μάτι ανοιχτό θα πρέπει να κοιμόμαστε πλέον για να μην ξαφνιαστούμε από αυτό που θα μας φέρει η επόμενη μέρα.

Και αυτοί που θα έπρεπε να μην κοιμούνται καθόλου, είτε από την ανησυχία τους για το τι έρχεται αύριο είτε από τις τύψεις για την μίζα που πήραν και που καταλήστεψαν το δημόσιο, κοιμούνται, ήσυχα και ωραία, σε κάποιο διαμέρισμα ή σε κάποια από τις πολλές τους βίλες, σε ένα από τα βασιλικά τους κρεβάτια.