Το μήνυμα του μηνύματος

Οι ευρωεκλογές ολοκληρώθηκαν.
Το ΠΑΣΟΚ όπως ήταν αναμενόμενο, νίκησε την ΝΔ αλλά από ότι φαίνεται ο πραγματικός νικητής ήταν η αποχή.
Ή μήπως να πούμε ότι νίκησε η παραλία;

Όταν πήγα να ψηφίσω με τον αδερφό μου, μια συμπαθητική ηλικιωμένη κυρία ενθουσιάστηκε. “Μπράβο, να και δυο νέα παιδιά που ήρθαν να ψηφίσουν και δεν πήγαν για μπάνιο”.
Πάλι καλά που είχαμε ξυπνήσει νωρίς και προλαβαίναμε να ρίξουμε την ψήφο μας, πριν φύγουμε για την πιο κοντινή παραλία.
Και ο καιρός, βοηθός σε αυτές τις Ευρωεκλογές.
Όπως τα υπολόγισε η ΝΔ, τέλεια της έκατσε το τριήμερο και η ζέστη και οι παραλίες.
Χάρη και στον καιρό, λοιπόν, η παραλία νίκησε με ποσοστό 48%.

Κλείσανε οι κάλπες στις 7 και ενώ όλοι περιμέναμε κατά τις 8.30 άντε βαριά βαριά 9 το βράδυ να έχουν βγει τα τελικά αποτελέσματα, τελικά δεν μας κάνανε την χάρη.
11 και κάτι βγήκαν.
Και μέχρι τις 11 οι πολιτικές συζητήσεις να δίνουν και να παίρνουν με τους εκπροσώπους της ΝΔ να προσπαθούν να σώσουν αυτό που δεν σώζεται και τους εκπροσώπους των άλλων κομμάτων να λένε το μακρύ τους και το κοντό τους.
Το αποκορύφωμα ήταν όταν είδα τον υπουργό οικονομίας που συμμετείχε και αυτός σε μια πολιτική κουβέντα της τελευταίας στιγμής.
Είναι αυτός ο άνθρωπος ικανός να σώσει την Ελλάδα;
Μας βγάζει από την οικονομική κρίση με τα μέτρα που παίρνει;
Εθελοτυφλούμε;
Τρεις φράσεις ξεστόμιζε όλη την ώρα “αυτό είναι λαϊκισμός”, “πήραμε το μήνυμα” και “θα συνεχίσουμε τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις χωρίς καμία αλλαγή” και η κασέτα πάλι από την αρχή.

Κατά τα άλλα το πήρανε το μήνυμα.
"Δεν θα είμαστε εδώ για πολύ καιρό ακόμα, οπότε ας συνεχίσουμε την καταστροφή ακάθεκτοι".

Πάντως, πολλοί πήρανε κάποιο μήνυμα την 7η Ιουνίου.
Οι περισσότεροι βουλευτές της ΝΔ πήρανε το μήνυμα ότι ο λαός και ιδιαίτερα οι ψηφοφόροι τους, τους τιμωρούν και δείχνουν την δυσαρέσκειά τους στα πολιτικά μέτρα της κυβέρνησης.
Μεγάλη μερίδα από αυτούς είπανε ότι πρέπει να αλλάξει η πορεία που ακολουθούσανε τόσα χρόνια (το κλέψανε, μάλλον, από τις πολιτικές διαφημίσεις του ΠΑΣΟΚ) αλλά υπήρχαν και οι αμετανόητοι όπως ο σωτήρας της Ελληνικής οικονομίας, κ. Παπαθανασίου που θα συνεχίσει αδιάλλακτος στο μονοπάτι που χάραξε, και μάλλον θα μας πάρει όλους παραμάσχαλα.

Το ΠΑΣΟΚ πήρε μήνυμα από τον υπόλοιπο λαό που επέλεξε να το ψηφίσει μετά από αρκετό καιρό, και τώρα με υπευθυνότητα (και να προσθέσω και λίγη σεμνότητα και ταπεινότητα) θα "συνεχίσει να εργάζεται πιο εντατικά για το συμφέρον του πολίτη".
Ακόμα περιμένουμε να δούμε κάποιου είδους σχέδιο από την αξιωματική αντιπολίτευση μιας και αυτό το "εντατικά" και το "συμφέρον του πολίτη" το έχουμε χορτάσει τόσα χρόνια και δεν το κάνουμε κέφι να το ακούμε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε και αυτός μήνυμα.
"Ώρα για διακοπές από το πολιτικό σκηνικό της Ελλάδας".

Το ΛΑΟΣ σταθερό στις “αξίες” του κατάφερε και ανέβασε το ποσοστό του παρέα με πάρα πολλά ακροδεξιά κόμματα που άρχισαν να ακμάζουν στην Ευρώπη.

Όσο για τους Οικολόγους Πράσινους, για τον ευρωβουλευτή που στείλανε, είναι ακόμα αμφιλεγόμενα τα πράγματα μιας και οι πολιτικές θέσεις του στο παρελθόν ήταν λίγο "θολές".
Ας ελπίσουμε να περιοριστεί στα τις οικολογίας και της πράσινης ανάπτυξης στο Ευρωκοινοβούλιο.

Το ΚΚΕ, παρά την “μεγάλη προβοκάτσια” (στα λόγια της κ. Λιάνας Κανέλη) που τους ετοίμαζαν, έστειλε ένα μήνυμα τιμωρίας, σε αντίθεση με τους άλλους που πήραν μήνυμα.

Πάντως, το σίγουρο είναι ότι ο λαός έλαβε το μεγαλύτερο μήνυμα από όλα.
Ένα μήνυμα διαχρονικό και ουσιώδες.
“Ζήτω ο λαϊκισμός” με τις ευγενικές χορηγίες της κυβερνήσεως μας.

Των ευρωεκλογών οι διαφημίσεις

Αρχίσανε οι πολιτικές διαφημίσεις και οι πολιτικές αντιπαραθέσεις με τις ευρωεκλογές στο στόχαστρο.
Με την μεταφορική έννοια, γιατί πιο πολύ μου φαίνεται ότι ο λαός είναι στο στόχαστρο με την κυριολεκτική έννοια (και δεν αναφέρομαι στο πολιτικό κόμμα).
Αρχίσαμε λοιπόν να βλέπουμε την κλασσική ενημέρωση “ακολουθεί πολιτική διαφήμιση” η οποία απεγνωσμένα προσπαθεί να μας προϊδεάσει γι αυτό που έρχεται στην συνέχεια.
Οι περισσότεροι πιστεύω ότι αλλάζουν κανάλι, άλλοι ετοιμάζονται να σιχτιρίσουν ή να εκθειάσουν ανάλογα με το κόμμα που θα εμφανιστεί και άλλοι, ελάχιστοι πλέον, κρατάνε μια εντελώς αδιάφορη στάση του στιλ “α ει να δούμε τι θα μας πουν και αυτοί” για να το πω και ευγενικά.

Αυτή τη φορά έχουμε ευρωεκλογές.
Μια ψηφοφορία που τις προηγούμενες φορές έδειχνε πιο ασήμαντη για πρώτη φορά παίρνει λίγο πολύ διαστάσεις εθνικών εκλογών.
Οι διαφημίσεις παρουσιάζουν “πράσινα παπαγαλάκια”, τον δεύτερο για καταλληλότερο πρωθυπουργό να δίνει μια προσέγγιση “πρόσωπο-με-πρόσωπο”, μια ρεαλιστική και παράλληλα πολύ αγχωτική οπτική του εργασιακού μέλλοντος του τόπου, κάτι αγρότες να τσακίζουν φράκτες και άλλα διάφορα.

Η διαφήμιση με τα πράσινα παπαγαλάκια που πολύ άρεσε σε αρκετό κόσμο είναι ακόμα ένας άσσος από την “τράπουλα του λαϊκισμού” της κυβέρνησης.
“Πώς να κάνουμε τον κόσμο να νομίζει ότι δεν είμαστε λαϊκιστές;” - Πες σε πολιτική ομιλία σου ότι ο αντίπαλός σου είναι λαϊκιστής. Αυτό θα τους δείξει!
Στην συνέχεια παρουσιάζουν ότι κατάφεραν τα τελευταία 5 χρόνια, τα οποία ως συνήθως δεν έχουν καμία σχέση με την ευρωπαϊκή πορεία τις Ελλάδας αυτά τα χρόνια.
Δυστυχώς δεν αναφέρονται καθόλου στα σκάνδαλα και στους χειρισμούς των οικονομικών και ασφαλιστικών ζητημάτων.
Κρίμα και πιστεύω ότι θα ήταν μια πολύ καλή προσθήκη σε κάθε “βιογραφικό σημείωμα” πολιτικού κόμματος.

Ο “δεύτερος καταλληλότερος” βγάζει μια εικόνα που δεν μπορώ να εκτιμήσω εάν ο μέσος Έλληνας μπορεί να αντιληφθεί.
Ακόμα να σιγουρευτώ για το τι προσπαθεί να κάνει.
Είναι όντως αυτό που λέμε “τετ-α-τετ” ή είναι κάτι άλλο;
Και κάποιος ας κλείσει όλα αυτά τα φώτα από μπροστά του.
Τον τυφλώσατε τον άνθρωπο και με το ζόρι ανοίγει τα μάτια του.
Πιο μινιμαλιστική προσέγγιση πάντως χωρίς πολλά φρου φρου και αρώματα οι διαφημίσεις αυτές καθώς επίσης εντύπωση μου έκανε ότι δεν έχουν την απόλυτη επιθετική στάση προς άλλα κόμματα.

Οι “ήμασταν στο 18 και πέσαμε στο 8” βγάλανε την πιο ποιοτική πολιτική διαφήμιση που έχω δει εδώ και καιρό.
Απλή, σύντομη, χωρίς πολλά λόγια, περνάει άμεσα το πολύ σημαντικό μήνυμά της.
Η παρουσίαση των ποσοστών και των αριθμών ανεργίας και όλα τα σχετικά που δείξανε έχει την ικανότητα να σε ταρακουνήσει.
Δεν πιστεύω όμως να έχουν τρόπο να αποτρέψουν όλα αυτά που παρουσιάζουν, και κάτι μου λέει ότι βαθιά μέσα τους το ίδιο πιστεύουν και εκείνοι.

Οι "κόκκινοι" σταθερά όπως γίνεται τα τελευταία χρόνια, κουράστηκαν να προωθούν την ιδεολογία τους (ίσως κατάλαβαν ότι είναι λίγο "μπανάλ" για την περίοδο που περνάμε) και ακόμα προσπαθούν να τιμωρήσουν τον δικομματισμό ζητώντας την ψήφο μας.
Με το "τιμώρησέ τους" όμως δεν δείχνεις στον λαό την πραγματική στάση που θα έχεις στο Ευρωκοινοβούλιο.
Και αυτό, προσωπικά, το βρίσκω τραγικό για ένα κόμμα, το οποίο το μόνο που του έχει μείνει τόσα χρόνια είναι η ιδεολογία του, γύρω από την οποία περιστρέφεται και κάθε του κίνηση.

Για ακόμα μια φορά οι εκλογές στην τηλεόραση αποκτήσανε αστείο χαρακτήρα με κάθε σατυρική εκπομπή να του δίνει και να καταλαβαίνει με παραλλαγές των γνωστών αυτών διαφημίσεων.

Πάλι καλά υπήρχαν και εξαιρέσεις που κράτησαν ένα κάποιο επίπεδο.
Τώρα το πόσο ψηλά είναι αυτό το επίπεδο στην σημερινή Ελληνική πολιτική σκηνή, με κυβερνήσεις που κλείνουν την Βουλή για να συγκαλύψουν και με υπουργεία να καθυστερούν για να φυγαδεύονται στο εξωτερικό ύποπτοι σκανδάλων, είναι άλλο θέμα.

Αγγελία

Επειδή κάποιες άλλες υποχρεώσεις δεν μου επιτρέπουν να ασχολούμαι με τον ίδιο ρυθμό με το μπλογκ αυτό ψάχνω ανθρώπους με μεράκι, ορθό και μη-ακραίο λόγο και επαφή με την επικαιρότητα, για να γράφουν τις απόψεις τους εδώ.


για επικοινωνία αφήστε ένα σχόλιο εδώ ή στείλτε ένα mail στο soyfle@gmail.com

Ευχαριστώ, Ηλίας.

Το δάσος και το δέντρο.

Μαλώστε.
Μαλώστε ελεύθερα.
Φωνάξτε όσο πιο δυνατά μπορείτε.
Λύστε τα σκυλιά σας και επιτεθείτε στον εχθρό σας με όλη σας την δύναμη.
Κλείστε τα αυτιά σας και μαλώστε άφοβα.
Πείτε ελεύθερα την χαζομάρα σας, σας το επιτρέπει και το σύνταγμά μας.
Χάρη σε αυτό λέω και εγώ τις δικές μου.

Η διαφορά είναι ότι αυτοί οι κύριοι που μαλώνουν, φωνάζουν και ωρύονται και κατά 90% λένε ψέματα το κάνουν είτε με την άνεση του βουλευτικού τους ασύλου είτε με την ασφάλεια ενός τηλεοπτικού παραθύρου.

Δημοσιογράφοι και δημοσιογραφίσκοι καθημερινά στα δελτία και στις ενημερωτικές εκπομπές μας μιλάνε για σκάνδαλο Παυλίδη, για πρόωρες εκλογές, για την επαναφορά του σκανδάλου του Βατοπαιδίου στην επικαιρότητα, για πρόωρες εκλογές, για λογαριασμούς που αφορούν το σκάνδαλο Ζημενς, για πρόωρες εκλογές, για την κόπωση του Πρωθυπουργού, για πρόωρες εκλογές, για Δελφίνους και διαδόχους και πολλά πολλά πολλά άλλα πράγματα και για πρόωρες εκλογές.

Αμέσως να ρωτήσουν βουλευτές, πολιτικούς, γενικούς γραμματείς, διευθυντές και όποιον άλλον βρεθεί μπροστά τους, για το εάν και πότε θα γίνουν πρόωρες εκλογές.
Οι δημοσκοπήσεις εμφανίζονται η μία μετά την άλλη με πλέον αμφισβητούμενα ποσοστά μιας και η κάθε εταιρία βγάζει αριθμούς που απέχουν συν πλην 2 με 3 μονάδες σε σχέση με την δημοσκόπηση της προηγούμενης εβδομάδας.
Τα αποτελέσματα βέβαια δεν μας νοιάζουν και τόσο στην προκειμένη περίπτωση.

Αυτό που αρχίζει να γίνεται απίστευτα κουραστικό είναι η ενασχόληση του πολιτικού (και παράλληλα και του υπόλοιπου) κόσμου, με το κάθε σκάνδαλο που κάνει την εμφάνισή του στο πολιτικό σκηνικό.
Δεν μας έφταναν τα προβλήματά μας, όσο σημαντικά και αν είναι αυτά, ξαφνικά έχουμε να σκεφτόμαστε και για την τάδε μίζα που πήρε ο τάδε υπουργός από την τάδε εταιρία ή το τάδε πρόσωπο.
Δεν με πειράζει η δήθεν σκοτούρα που προστίθεται στο κεφάλι μας γιατί στο κάτω κάτω βαθιά μέσα μας όλοι τους έχουμε γραμμένους.
Με πειράζει το γεγονός ότι τα μάτια όλου του κόσμου καρφώνονται σε αυτό το πράγμα.
Στο κάθε σκάνδαλο.
Βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος.

Ξεχνάμε γρήγορα την τραγική ελληνική πραγματικότητα.

Κάνει την δεύτερη απόδρασή του ο Παλαιοκώστας και ξαφνικά ξεχνάμε την οικονομική κρίση και την απατηλή και ποταπή διαχείριση της οικονομίας του κράτους από την κυβέρνηση.
Μιλάμε για το σκάνδαλο Παυλίδη και παραβλέπουμε το γεγονός ότι στο υπουργείο Οικονομίας είναι τόσο μα τόσο ανοργάνωτοι που το έλλειμμα του 2008 βγήκε τριπλάσιο από αυτό που είχανε προϋπολογίσει.

Με το ένα μάτι ανοιχτό θα πρέπει να κοιμόμαστε πλέον για να μην ξαφνιαστούμε από αυτό που θα μας φέρει η επόμενη μέρα.

Και αυτοί που θα έπρεπε να μην κοιμούνται καθόλου, είτε από την ανησυχία τους για το τι έρχεται αύριο είτε από τις τύψεις για την μίζα που πήραν και που καταλήστεψαν το δημόσιο, κοιμούνται, ήσυχα και ωραία, σε κάποιο διαμέρισμα ή σε κάποια από τις πολλές τους βίλες, σε ένα από τα βασιλικά τους κρεβάτια.

"Το 7.5%"

Όχι.
Δεν είναι νέες αυξήσεις για δημόσιους υπαλλήλους. Δεν είναι αύξηση των συντάξεων.
Ούτε ποσοστό ελλείμματος, ούτε πληθωρισμός.

Είναι η διαφορά του ποσοστού ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στην τελευταία δημοσκόπηση για τον ΣΚΑΪ.
Δεν πέρασε ένας χρόνος από τότε που η ΝΔ ήταν μπροστά από το ΠΑΣΟΚ με άνεση και το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να κάνει την "αντεπίθεση" του.

Την κάνει όμως;
Ή απλά αρπάζει την ευκαιρία να βγει μπροστά μιας και ο αντίπαλός του έχει αποσυντονιστεί, έχει κουραστεί, έχει διαφθαρεί, έχει χίλια δύο άλλα που βαραίνουν την θέση του;

Οι ψηφοφόροι επιστρέφουν στο ΠΑΣΟΚ επειδή πιστεύουν ότι έχει αλλάξει;
Επειδή δείχνει να έχει φύγει από την κεντροδεξιά πολιτική που ακολουθούσε τις τελευταίες τετραετίες του, επί Σημίτη;
Επειδή υποτίθεται (και τονίζω το υποτίθεται επειδή δεν βλέπω πραγματικά να συμβαίνει κάτι τέτοιο) ότι τα στελέχη του συσπειρώθηκαν γύρω στον πρόεδρο του κόμματος μετά από τόσα χρόνια εσωτερικών διαταραχών;
Μήπως επιστρέφουν απογοητευμένοι και κουρασμένοι από τα επικοινωνιακά τρικ του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.;

Μπορεί να δώσω εντύπωση πολύ καχύποπτου, αλλά πραγματικά πιστεύω ότι οι ψηφοφόροι στρέφονται στο ΠΑΣΟΚ μόνο και μόνο για να διώξουν την κουρασμένη κομπανία της ΝΔ που μας κυβερνάει εδώ και 5 χρόνια.
Την κομπανία που όπως έχω πει επανίδρυσε το κράτος σε κάθε τομέα με τις "καλύτερες" διαθέσεις και τις "καλύτερες" προδιαγραφές.

Τ0 σίγουρο είναι ότι και εγώ μαζί τους είμαι.
Σίγουρα όσο διεφθαρμένοι και αν ήταν στο παρελθόν, όσο και αν έφαγαν, σε όσα σκάνδαλα και εάν είχαν εμπλακεί, δεν θα άφηναν, πόσο μάλλον να οδηγούσαν, την χώρα στην σημερινή κατάσταση.
Και για τους δύσπιστους, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας.
Μια οικονομική κρίση από μόνη της, δεν είναι αρκετή για να πάει ένα κράτος κατά διαόλου στην ολότητά του!
Κάποιοι πρέπει να βάλουν το "λιθαράκι" τους και να δημιουργήσουν τις προδιαγραφές που οδηγούν το κράτος στο χάος.

Και για αυτόν τον λόγο, γυρνάνε οι ψηφοφόροι στο ΠΑΣΟΚ.
Γιατί πιστεύουν ότι αυτοί θα βάλουν άλλο "λιθαράκι".
Στην χειρότερη περίπτωση, εάν δεν βάλουν δικό τους, τουλάχιστον θα βγάλουν αυτό που μας έφτασε στον πάτο της Ευρωπαϊκής οικονομίας και μας έκανε να ξεπεράσουμε το περίφημο "αμήν".

Γαλάζιοι "πατεράδες" εν δράση.

Ε μα τώρα εμείς θα γίνουμε οι κακοί;
Εμείς είμαστε οι προκατειλημμένοι που πιστεύαμε ότι το μόνο που θα έκανε η ΝΔ, με την τρανή επανίδρυση του κράτους της, θα ήταν να βολέψει όλα τα γαλάζια παιδιά;

Σε όλες τις καμπάνιες του τρανού δεξιού κόμματος της Ελλάδας ακούγαμε "επανίδρυση του κράτους", "πάταξη της διαφθοράς", "εδραίωση αξιοκρατίας" και ένα μάτσο άλλα κούφια λόγια.
Η επανίδρυση έγινε.
Γι' αυτό είμαι απόλυτα σίγουρος! Πλέον μιλάμε για μια νέα Ελλάδα.
Δεν γίνεται έτσι απλά να αυξάνεται η διαφθορά και να γίνονται στημένες προσλήψεις σε δημόσιους τομείς.
Δεν γίνεται ξαφνικά να στήνονται τόσο άνετα διαγωνισμοί του δημοσίου.
Για να φτάσεις σε τέτοιο σημείο πρέπει κυριολεκτικά να επανιδρύσεις το κράτος.

Άσε που αυτοί το πήρανε κυριολεκτικά και το επανίδρυσαν με τις κινήσεις τους και τον Δεκέμβριο που μας πέρασε. Άφησαν κάποιες ομάδες να "επανιδρύσουν" ολόκληρες πόλεις ή περιοχές μεγάλων πόλεων.
Πιο παλιά "επανίδρυσαν" τα δάση μας.
Μιλάμε για διεθνές έργο.
Μην αφήσουμε και καμία περιοχή της Ελλάδας μας παραπονεμένη.
"Έχουμε παντού ψηφοφόρους".
"Ας τους αφήσουμε να καούνε όλοι μαζί".

Τώρα πλέον "επανιδρύουν" και τον οικονομικό τομέα με κινήσεις εξωφρενικές.
Τους βοηθάει και η οικονομική κρίση. Τα έχουμε κουβεντιάσει αυτά όμως και πολλοί άλλοι μαζί μας.

Γαλάζιοι "πατεράδες" την έχουν δει. Και είναι κιόλας.
Όπως όλοι οι καλοί γονείς έτσι και αυτοί, προσπαθούν με νύχια και με δόντια να βολέψουν τα γαλάζια παιδιά τους.
Έτσι έχουμε σήμερα το σκάνδαλο του κυρίου Παυλίδη.
Μιλάμε για στημένους διαγωνισμούς, στημένες προσλήψεις και άλλα πολλά αναξιοκρατικά φαινόμενα κατά την διάρκεια της θητείας του στο υπουργείο Αιγαίου.

Το θετικό της υπόθεσης είναι ότι χειρότερα δεν γίνεται και από ότι φαίνεται κυβέρνηση τέλος.
Μάλλον πάμε σε εκλογές σύντομα και αυτό είναι ενθαρρυντικό.
Ο κόσμος τους πήρε χαμπάρι και θέλω να πιστεύω ότι δεν θα ανεχθεί άλλη "επανιδρυτική" πολιτική.

"Και ξαφνηκά το φως!"

Ή τουλάχιστον έτσι υποστηρίζει ο κ. Αλμούνια.

Δεν το είπε έτσι ακριβώς αλλά ήταν αρκετά ξεκάθαρος στις δηλώσεις του όταν είπε ότι "φτάσαμε στον πάτο".
Προφανώς μια εκτίμηση ήταν. Μην το πάρουμε και πάνω μας.
Εμείς, βέβαια, κάπου εκεί πρέπει να χαρούμε.
Σαν την αντίστοιχη χαρά που είχαμε όταν ο κ. Σημίτης, μέσα στον ενθουσιασμό του, ανακοίνωσε την υποτίμηση της, τότε, δραχμούλας μας.

Μας φτάσανε στο σημείο να χαιρόμαστε που χειρότερα δεν γίνεται.
Περί αυτού πρόκειται όμως.
Εκεί που φτάσαμε, ισχυρίζονται, χειρότερα δεν γίνεται.
Πιο κάτω δεν πάει.
Φτάσαμε στο υπόγειο.

Ο κόσμος άρχισε σιγά σιγά να εμπιστεύεται την αγορά.
Σε λίγο θα ακολουθούμε και την χλωρίνη Κλινέξ μιας και αυτήν ξέρουμε, αυτήν εμπιστευόμαστε.
Μας κάνανε να λέμε πόσο καλά είναι τώρα που είμαστε στον πάτο.
Από εδώ μόνο πάνω πάμε. Ή έτσι θέλουν να νομίζουμε.

Δεν δείχνουν να έχουν μάθει από τα λάθη τους όμως.
Επανειλημμένα, κάνουν προβλέψεις μακροπρόθεσμες και βραχυπρόθεσμες και η μία μετά την άλλη πέφτουν έξω. Πολύ έξω.
Η κρίση αυτή έχει πιάσει όλους τους οικονομολόγους στα πράσα.
Οι οικονομικοί σχολιαστές και οι διάφοροι δημοσιογράφοι απέτυχαν παταγωδώς στην προσπάθειά τους είτε να μεταφέρουν το μέγεθος και την βαρύτητα της κρίσης είτε να ηρεμήσουν, να καθοδηγήσουν και να προστατεύσουν τους εργαζόμενους και, γενικά, τους πολίτες.
Συγκρίσεις με άλλα κραχ δεν προσφέρουν τίποτα.

Πώς τα κατάφεραν όμως έτσι;
Το "σύστημα" κατάφερε ακόμα μια φορά να επιβιώσει.
Και μάλλον θα μας βγει πιο δυνατό και ανανεωμένο.
Θα συμπεριλάβει στο "πρόγραμμά" του κάποιες σοσιαλδημοκρατικές απόψεις και οπτικές και θα ζήσουμε εμείς "καλά" και το "σύστημα" καλύτερα.

Καταπάτησε, λοιπόν, το "σύστημα" και συνεχίζει να καταπατεί όλους τους πόρους της.
Ξεζουμίζει τον κάθε κακόμοιρο εργαζόμενο για να φέρει το κέρδος στο κεφάλαιο ακόμα και στις πιο δύσκολες ώρες.

Και βέβαια ο εργαζόμενος τι να κάνει;
Έχει να θρέψει μια οικογένεια ή να θρέψει τις ψεύτικες, εικονικές και επιβαλλόμενες από μια νεο-αμερικάνικη κουλτούρα, ανάγκες για "μεγάλη ζωή" με λεπτές και μεγάλες οθόνες, υπολογιστές, "ντιζαϊνάτο" αμάξι και πολλά άλλα.

Οκ λοιπόν.
Θα δουλέψει τρεις με τέσσερις μέρες την βδομάδα, για 400 ευρώ. Πόσο πιο κάτω να πας από εκεί; Αυτό μας έλειπε.
Πάλι καλά, συμβιβάζονται κάποιοι εργοδότες να μην απολύσουν προσωπικό τώρα που έχουν την άνεση να τους απασχολούν 3-4 μέρες την εβδομάδα.
Και αυτοί οι εργοδότες θεωρούνται και "καλοί".

Τι να κάνουν και αυτοί όμως;
Έχουν ένα κέρδος να διατηρήσουν.
Πρέπει, κάπως, να πληρώσουν τα καύσιμα του μισθωμένου τζετ τους ή να πληρώσουν για την καινούργια πισίνα της 3ης βίλας τους.