Προσοχή παρακαλώ! Τα περί της αρχηγίας!

Ως Blogger θα ήθελα να δηλώσω την επίσημη υποστήριξη του υποψηφίου Α. Σαμαρά για την αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας.

Να τονίσω όμως ότι δεν έχω καμία σχέση με το κόμμα αυτό.

Ούτε ζήτησα από βουλευτή τους να με βάλει σε κανένα stage, ούτε ζήτησα καμία μετάθεση (δεν έχω πάει καν φαντάρος ακόμα), ούτε συμμερίζομαι την πολιτική ιδεολογία του κόμματος (ούτε την παλιά περί εθνικοφροσύνης ούτε την καινούργια τον δήθεν κοινωνικό νεο-φιλελευθερισμό)

Στην αρχή ήθελα τον Δ. Αβραμόπουλο για αρχηγό, μιας και (υποστηρίζει ότι) πηγάζει από το πολιτικό "κέντρο" και δεν θα ακολουθούσε τόσο δεξιές πολιτικές, τουλάχιστον όχι μπροστά στα μάτια του κόσμου.
Δυστυχώς (ή ευτυχώς) ο κ. Αβραμόπουλος απέσυρε την υποψηφιότητά του.

Οπότε στρέφομαι στον κ. Σαμαρά.
Όλος ο κόσμος πάει με την κ. Μπακογιάννη.
Για να το ξαναπώ πιο σωστά αυτή τη φορά.
Όλος ο κόσμος πάει με την κ. Μητσοτάκη.
Ναι.
Κυρία Θεοδώρα Μητσοτάκη για να μην ξεχνιόμαστε.
Κόρη του ανθρώπου που ρήμαξε την Ελλάδα και δημιούργησε το θέμα ονομασίας της ΠΓΔΜ.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το ότι τον επίτιμο όλοι τον αποκαλούν "γκαντέμη" και "ακατονόμαστο"!
Ακόμα και στην ΝΔ ακούνε "Μητσοτάκης", και τρέχουν!

Οπότε ας διερωτηθούμε.

Θέλουμε πραγματικά την κ. Μητσοτάκη για αρχηγό της ΝΔ;

Επαναλαμβάνω ότι δεν έχω καμία σχέση με την ΝΔ απλά εκφράζω την άποψη μου ως πολίτης.

Πάει και η απόσυρση...

Δυστυχώς, από ότι φαίνεται το μέτρο της απόσυρσης παλαιών αυτοκινήτων ήταν πολύ καλό για να κρατήσει...

Η προηγούμενη κυβέρνηση, παρά τα σκληρά μέτρα και το πάγωμα μισθών που προωθούσε, πού θα έβρισκε τους πόρους για να υποστηρίξει το μέτρο αυτό;
Ήρθε η οικονομική κρίση στην χώρα μας και ποια είναι τα πρώτα μέτρα;
Αύξηση φόρων, πάγωμα μισθών, πάγωμα συντάξεων και άλλα μέτρα.
Προσπαθούσε δηλαδή με όλα τα μέσα να σώσει το δημοσιονομικό έλλειμμα και χέστηκε κιόλας για την αγοραστική δύναμη του καταναλωτή καθώς και την υγεία της ίδιας της αγοράς.

Έκανε ένα καλό όμως.
Το μέτρο για την απόσυρση ήταν πολύ καλό και λίγο ελπιδοφόρο (κυρίως για το περιβάλλον που είναι από τις πρώτες μου ανησυχίες έτσι όπως κάναμε τον πλανήτη).
Θα έδινες λοιπόν το παλιό σου αμάξι και θα έπαιρνες μέχρι 1000 ευρώ (διορθώστε με εάν κάνω λάθος).
Μετά μπορούσες να πάρεις άλλο αμάξι -καινούργιο ή μεταχειρισμένο μέχρι 5ετίας- και θα έπαιρνες άλλα 1500 ευρώ (επαναλαμβάνω, διορθώστε τους αριθμούς μου γιατί δεν είμαι και πολύ σίγουρος).
Ωραία όλα αυτά ειδικά σε περίοδο οικονομικής κρίσης.

Είμαι όμως αρκετά καχύποπτος άνθρωπος.
Δεν ξέρω εάν είναι καλό ή κακό, στην προκειμένη όμως με βοήθησε να δω το όλο θέμα της απόσυρσης από άλλη πλευρά.

Η πρώην κυβέρνηση στόχευε με το μέτρο της απόσυρσης, να σταματήσει την επιβάρυνση του περιβάλλοντος από τους ρύπους των παλιών αυτοκινήτων.
Τα καινούργια, σαφέστατα είναι πιο environmentally friendly που λένε και οι ξένοι.
Ειδικά τα υβριδικά αμάξια έχουν ελάχιστους ρύπους και θα ήταν πολύ καλό σιγά σιγά να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε όλοι την αγορά ενός υβριδικού έστω και μακρυά στο μέλλον.

Ως γνωστόν, στην Ελλάδα δεν υπάρχουν αυτοκινητοβιομηχανίες.
Πληθώρα αυτοκινητοβιομηχανιών υπάρχουν στην Ευρώπη και οι υπόλοιπες είναι στην Ιαπωνία και στην Αμερική (υπάρχουν και αλλού αλλά δεν εισάγονται στην Ελλάδα από όσα γνωρίζω).

Με την οικονομική κρίση του 2008 οι περισσότερες, εάν όχι όλες, αυτοκινητοβιομηχανίες βίωσαν την κρίση πολύ άσχημα.
Εξαγορές και ενώσεις εταιριών, μαζικές απολύσεις προσωπικού, δραματική πτώση πωλήσεων και παραγωγής.
Έρχεται λοιπόν ο κ. Καραμανλής και αντί να ψάξει για τρόπους να σώσει π.χ. τον πιο κερδοφόρο τομέα της Ελλάδας, τον τουρισμό, και να βοηθήσει πόσους εργαζόμενους και εργοδότες που περιμένουν μια σεζόν για να βγάλουν όλο τον χρόνο, κάθεται και κοιτάει πως θα σώσει η Ελλαδίτσα τις αυτοκινητοβιομηχανίες της Ευρώπης.

Γίνομαι υπερβολικός;
Θα ήθελα να πιστεύω πως όχι μιας και σε μια τόσο δύσκολη οικονομική περίοδο το μόνο που θέλει ο κόσμος είναι καινούργιο αμάξι... θα μας τρελάνουν.

Και πάμε στο δεύτερο, και τελευταίο, σημείο της παρατήρησης μου.
Σε καιρούς οικονομικής κρίσης, ποιος άνθρωπος έχει λεφτά για να πάρει καινούργιο αμάξι;
Όταν τα νοικοκυριά είναι καταχρεωμένα και έχουν, ούτε αυτοί ξέρουν, πόσα δάνεια να αποπληρώσουν, ποιο νοικοκυριό θα πάει να αγοράσει καινούργιο αμάξι;
Δύο λύσεις υπάρχουν.
1η λύση: το νοικοκυριό επιβαρύνεται με ακόμα ένα δάνειο για να αγοράσει το καινούργιο αμάξι.
2η λύση: το μέτρο αφορά αποκλειστικά και μόνο, αυτούς που το εισόδημά τους είναι ακόμα μεγάλο (πολύ μεγάλο όμως) και βρίσκουν ευκαιρία να αγοράσουν αμάξι μιας και η κυβέρνηση τους βοηθάει ακόμα περισσότερο.

Άρα και αυτό το μέτρο δεν βοηθάει ουσιαστικά ούτε τις κατώτερα οικονομικά στρώματα να πάρουν καινούργια αμάξια, ούτε το περιβάλλον.
Είναι (ή καλύτερα ήταν) ένα μέτρο βοήθειας των ισχυρότερων για να τους δώσουν και καινούργια αμάξια πριν φύγουν από την εξουσία.

Επιστροφή στο παρόν και την κατάργηση του μέτρου.
Όπως έγραψα πιο πάνω το μέτρο δεν έχει κάτι το ουσιαστικό να προσφέρει στο περιβάλλον. Και βέβαια το κόστος της όλης υπόθεσης είναι πάρα πολύ μεγάλο και επιβαρύνει αποκλειστικά το δημόσιο.

Καλά κάνανε και το κατάργησαν;
Προσωπικά θα σας έλεγα όχι μιας και θα ήταν ευκαιρία για μένα, να ξεφορτωθώ το Ford Fiesta του 1993, με τα 33 μουλάρια που του έμειναν (κάποτε ήταν 69 άλογα αλλά άλλα πέθαναν και άλλα βρήκαν γυναίκα και έφυγαν).

Από ότι φαίνεται όμως ήρθε η ώρα το κράτος να σταματήσει να ενισχύει τους ισχυρούς (με "επιδότηση" αγοράς καινούργιου αμαξιού), να σταματήσει να σπρώχνει τα νοικοκυριά στην χρεωκοπία και τέλος να ενισχύσει τις Ελληνικές βιομηχανίες και την Ελληνική αγορά και όχι την Ευρωπαϊκή ή την Αμερικανική ή την Ιαπωνική...

Βγάλτε μόνοι τα συμπεράσματά σας.

American bar η ελληνική τρομοκρατία.

Αμερικανοποιήθηκε και η ελληνική τρομοκρατία.

Κρίμα θα ήταν, μετά της εξάρθρωση της 17Ν, η τρομοκρατία της Ελλάδας να σβήσει έτσι άδοξα.
Έπρεπε να ανανεωθούν.
Να έρθει το "νέο αίμα".

Για να μην παρεξηγηθώ, να πω ότι η παραπάνω παράγραφος ήταν εντελώς ειρωνική.

Κάποτε δρούσε στην Ελλάδα η 17Ν.
Μια τρομοκρατική οργάνωση με μια ιδεολογική βάση, που στόχευε συγκεκριμένα πρόσωπα, χωρίς να τρομοκρατεί άμεσα τον λαό.
Παράπλευρες απώλειες πάλι υπήρχαν (ζήτησαν και συγγνώμη, τρομάρα τους) και πάντα υπήρχε ο φόβος μην βρεθείς κοντά σε καμία έκρηξη.
Ποτέ όμως τυφλές επιθέσεις, και όποιον πάρει ο χάρος.

Για να επιχειρήσω να δικαιολογήσω την "αμερικανοποίηση".

Στην Αμερική λοιπόν, την 11η Σεπτεμβρίου, έκανε την εμφάνισή της η Αλ Κάιντα.
Γνωστή πλέον τρομοκρατική οργάνωση με ισλαμικό υπόβαθρο.
Στοχεύει όλους τους "άπιστους".

Από εκείνη την μεγάλη επίθεση και μετά, ελάχιστες επιθέσεις έχει αναλάβει η ίδια η Αλ Κάιντα.
Εδώ ταιριάζει αυτό που λέγανε ότι πιο πολύ βλέπουμε τον Μπιν Λάντεν από τις βιντεοκασέτες παρά από τον τρομοκρατικό "αγώνα" του.
Κάθε μήνα και μια φρέσκια προβολή του κ. Μπιν Λάντεν να εξασκείται στην σκοποβολή με κάποιο καλάσνικοφ ή να εξασκείται στην ορειβασία, σκαρφαλώνοντας στα βράχια κάποιου βουνού στην ευρύτερη περιοχή του Αφγανιστάν.

Όλες τις υπόλοιπες τρομοκρατικές επιθέσεις που σχετίζονταν με το Ισλάμ δεν ήταν της Αλ Κάιντα.
Τις αναλάμβανε κάποια καινούργια τρομοκρατική οργάνωση.
Κάθε επίθεση και νέα οργάνωση.
Γέμισε ο τόπος τρομοκράτες!

Βέβαια, οι Αμερικάνοι πάντα στις ανακοινώσεις τους αναφέρονταν σε "μια καινούργια τρομοκρατική οργάνωση η οποία συνδέεται με την Αλ Κάιντα".

Πιθανό συμπέρασμα 1: Όλοι οι τρομοκράτες που μάχονται τους "άπιστους" είναι μια μεγάλη παρέα. Τα απογεύματα, μαζεύονται όλοι σε ένα τζαμί και παίζουν pro evolution soccer στο playstation 3 που πήραν με τα λεφτά της πρωινής τους δουλειάς.

Πιθανό συμπέρασμα 2: Οι Αμερικάνοι της αντιτρομοκρατικής συνδέουν, δήθεν, όλες τις τρομοκρατικές με την Αλ Κάιντα για να δώσουν σοβαρότητα στην ύπαρξη της κάθε οργάνωσης για να προκαλέσουν μεγαλύτερο φόβο και ανασφάλεια στον κόσμο για να μπορούν μετά να περνάνε ότι μέτρα θέλουν για θέματα "ασφάλειας" (βλέπε κάμερες, είσοδο σε σπίτι χωρίς ένταλμα, κράτηση χωρίς επίσημες κατηγορίες και άλλα πολλά).

Φτάνουμε σιγά σιγά στην Ελλαδίτσα μας.

Από πέρσι μετά τον Δεκέμβριο έχουν αρχίσει να εμφανίζονται καινούργιες τρομοκρατικές "οργανώσεις".
Επαναστατικός αγώνας, σέχτα των επαναστατών, πυρήνες της φωτιάς και πόσες άλλες που δεν μπορείς να συγκρατήσεις και τα ονόματά τους.

Ο Επαναστατικός αγώνας έκανε την αρχή. Επίθεση κατά αστυνομικών με έναν σοβαρό τραυματία.

Πάντα τυφλές οι επιθέσεις όλων των καινούργιων οργανώσεων.
Δεν στοχεύουν πρόσωπα. Στοχεύουν γενικά και αόριστα την εξουσία.
Δηλαδή τους αστυνομικούς.
Και δεν μιλάμε για τους αστυνομικούς τους παλιούς που μπορεί να είναι "μούρες" και "ωχαδερφιστές" και να κάθονται όλη μέρα με τον φραπέ και να διαβάζουν την εφημερίδα τους.

Μιλάμε για τους 20χρονους που πρόσφατα τελείωσαν την σχολή αστυφυλάκων.

20χρονούς που επέλεξαν αυτή την επαγγελματική σταδιοδρομία χωρίς να γνωρίζουν τους κινδύνους και τα ρίσκα του επαγγέλματος (βλέπε μαφία, μικροεγκληματίες, απαγωγείς, έμποροι ναρκωτικών, κυκλώματα λευκής σαρκός, νύχτα, τρομοκρατικές οργανώσεις) .
20χρονοι οι οποίοι κυνήγησαν αποκλειστικά την άμεση επαγγελματική αποκατάσταση που προσφέρει η σχολή αυτή.

Αυτοί λοιπόν στοχοποιούνται από όλες αυτές τις νέες τρομοκρατικές οργανώσεις με τις δήθεν ιδεολογίες τους κατά της εξουσίας.
Λες και οι 20χρονοι αυτοί προλάβανε να ασκήσουν εξουσία εις βάρος του λαού.
Λες και αυτοί παίρνουν πρωτοβουλία για τις πράξεις τους ως όργανα.
Ξεχνάνε, μάλλον, ότι υπάρχουν κάποιοι άλλοι από πίσω, πιο ισχυροί, που από την άνεση της καρεκλίτσας τους, δίνουν εντολές.

Τέλος πάντων.
Όλοι αυτοί αυτοί οι νέοι τρομοκράτες στοχεύουν στον γάμο του Καραγκιόζη.
Ή μήπως να πούμε καλύτερα ότι δεν στοχεύουν;
Γιατί στην τελική χτυπάνε όπου να ναι και όποιον πάρουν τα σκάγια.
Δεν τους ενδιαφέρει ποιόν θα πετύχουν.

Και βέβαια όπως και στην Αμερική (για να καταλήξω κιόλας) όλες αυτές οι οργανώσεις είναι συνδεδεμένες.
Όλοι αυτοί είναι μια μεγάλη παρέα με τον Επαναστατικό αγώνα (ή μήπως την Σέχτα των επαναστατών - γιατί είναι πολλοί και σε μπερδεύουν).
Μαζεύονται σε ένα σπίτι, πίνουν μπάφους, παίζουν προ -όπως λέει και το άσμα- και μετά διαλέγουν και ένα αστυνομικό τμήμα να γαζώσουν.

Ένα ένα τα καλά.

Φύγανε τα πανάκριβα αυτοκίνητα, φύγανε τα stage, τώρα, επιτέλους, φεύγει και η συνέντευξη.

Αυτό το μέτρο-έκτρωμα που πέρασε η κυβέρνηση της ΝΔ δεν θα ισχύει πλέον.
Δεν θα προσλαμβάνονται, ούτε γαλάζια, ούτε πράσινα παιδιά.

Θα προσλαμβάνονται τα άξια παιδιά.
Διαφάνεια και αξιοκρατία.
Τέρμα τα ρουσφέτια.

Από εκεί και πέρα εάν βρουν πάλι παραθυράκια για να βάλουν τους γαμπρούς, τους κουμπάρους και τα παιδιά τους τότε θα τους πάρουμε με τις πέτρες.
Δεν γίνεται να μιλάνε για διαφάνεια και αξιοκρατία και να αρχίσουν μετά τα δικά τους πάλι.

Ελπίζουμε λοιπόν.
Από τις 5 Οκτωβρίου, αυτό μας πασάρουν τα ΜΜΕ, αυτό θέλει να μας κάνει να νιώσουμε η κυβέρνηση.

Ερώτηση #18 - Προς: Γ. Προβόπουλο

Κύριε Προβόπουλε,
εάν έχετε την καλοσύνη, εξηγήστε στον λαό πώς γίνεται το έλλειμμα της χώρας μας να εκτιναχθεί σε 5 μέρες από το 6% στο 12,5%;

Άλλα λέτε επί ΠΑΣΟΚ και άλλα επί ΝΔ;

Προσπαθούσατε να δείξετε καλή εικόνα για το έλλειμμα προεκλογικά για να ενισχύσετε την φθαρμένη εικόνα της ΝΔ;
Προσπαθείτε να δείξετε τώρα ότι η οικονομία είναι στα μαύρα της τα χάλια για να δυσκολευτεί το ΠΑΣΟΚ να τηρήσει τις προεκλογικές υποσχέσεις του;
Ή μήπως προσπαθείτε να βοηθήσετε μακροπρόθεσμα το ΠΑΣΟΚ όταν (το πιο πιθανό είναι ότι) του χρόνου θα βγουν και θα πουν ότι κατάφεραν μέσα σε έναν χρόνο να μειώσουν το έλλειμμα από το τραγικό 12.5% που άφησε η ΝΔ σε ένα 5 ή 8 %;

Δεν παίζουμε με τους αριθμούς, ούτε προεκλογικά, ούτε μετεκλογικά κ. Προβόπουλε.

Ευχαριστώ.

Κάποιοι είναι απλά αστείοι.

Και αναφέρομαι αποκλειστικά και μόνο σε αυτούς που θέλουν να πετάξουν λάσπη και στάχτη στα μάτια του λαού.

Πριν κάποιες μέρες, στην ιστοσελίδα του πρωθυπουργού της Ελλάδος, είχανε την επιλογή οι υποψήφιοι για κάποιες θέσεις γενικών γραμματέων να υποβάλλουν τα βιογραφικά τους με ηλεκτρονικό τρόπο.
Κάποιοι είπανε ότι και πάλι μπορούν να επιλέξουν τους δικούς τους και να βάλουν τους "γαμπρούς, κουμπάρους, έμπιστους, πράσινους κτλ κτλ" στις θέσεις αυτές.

Ο νέος γενικός γραμματέας, λοιπόν, του υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι ο κ. Γιώργος Δημήτραινας.

Ο κ. Δημήτραινας είναι λέκτορας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω και μέλος της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων.
Είναι και ένας από τους συγγραφείς του βιβλίου «Ο νέος νόμος 3064/2002 για την εμπορία των ανθρώπων» (εκδόσεις «Σάκκουλα»).
Συγγραφέας του ίδιου βιβλίου είναι και η κ. Ελισάβετ Συμεωνίδου-Καστανίδου η οποία τυχαίνει να είναι σύζυγος του υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κ. Καστανίδη.


Κάπου εδώ ξεκινάει το μπλέξιμο.


Πέσανε όλοι να φάνε το ΠΑΣΟΚ για την επιλογή του.
Και εγώ θόλωσα για λίγο.
Τι στο διάολο, αξιοκρατία φωνάζουνε από την μια και από την άλλη βάζουν αμέσως τους δικούς τους;
Άλλοι μίλησαν αμέσως για ηθικό σκάνδαλο.

Το κοίταξα λίγο παραπέρα όμως.
Το επίμαχο βιβλίο δεν είναι τίποτε άλλο από τα πρακτικά μιας ημερίδας με αυτό το θέμα στο οποίο συμμετείχαν και οι υπόλοιπο "συγγραφείς" του βιβλίου.

Ας μην λέμε ότι θέλουμε, λοιπόν, και ας ψάχνουμε και λίγο πριν αρχίσουμε να δακτυλοδεικτούμε πρόσωπα.
Φτάνουν τα κουραστικά σχόλια, επί του θέματος, σε διάφορα blogs.

Τα stage στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.

Μόνο και μόνο για λόγους σύγκρισης θα αναφερθώ σε ένα πολύ ωραίο ρεπορτάζ της ΕΤ1 για τα stage στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Τα stage, λοιπόν, είναι γαλλική δημιουργία και πρωτοεμφανίστηκαν το 1997.

Οι απολαβές των εργαζομένων σε τέτοια προγράμματα διαφέρει από χώρα σε χώρα και κυμαίνεται από 300 στον ιδιωτικό και 400 στο δημόσιο μέχρι και 500 στο δημόσιο και χωρίς όριο στον ιδιωτικό τομέα.
Με τέτοιο μισθό βέβαια σε μια ευρωπαϊκή χώρα, μιλάμε για επιστροφή στο παιδικό δωμάτιο μας στο σπίτι των γονιών μας.

Σε κάποιες χώρες οι εργαζόμενοι σε τέτοια προγράμματα "μαθητείας" όπως τα ονόμασαν, έχουν δικαίωμα να συνεχίσουν την σύμβασή τους αρκεί να είναι σε άλλον τομέα, ενώ σε άλλες χώρες έχουν δικαίωμα να συνεχίσουν μέχρι 3 φορές.
Βέβαια στην χώρα αυτή με τις 3 φορές, η διάρκεια της μαθητείας είναι 3 με 6 μήνες. Οπότε μιλάμε για μέγιστη σύμβαση 1.5 έτους και όχι κάτι εξωφρενικά που ακούμε στην Ελλάδα για 5 και 9 χρόνια.
Μέχρι ένα σημείο μπορεί να ακούγονται λογικά όλα αυτά.
Μέχρι ένα σημείο όμως.


Το κωμικοτραγικό της εφαρμογής των stage στην Ελλάδα είναι η ασφάλιση.
Τραγικό για αυτούς που αναγκάζονται να είναι εργαζόμενοι σε τέτοια προγράμματα, κωμικό γιατί δεν υπάρχει ασφάλιση.
Και είναι αστείο σε μια Ευρωπαϊκή χώρα του 21ου αιώνα να υπάρχει ανασφάλιστος υπάλληλος είτε δημοσίου είτε ιδιωτικού τομέα.
Ανασφάλιστοι, χωρίς ένσημα, χωρίς τίποτα.
Σε όλες τις άλλες χώρες της Ευρώπης οι εργαζόμενοι ήταν και είναι ασφαλισμένοι.


Η χρήση των stage στην Ελλάδα μετατράπηκε από μαθητεία σε τρόπο παραγωγής ψηφοφόρων. Οι νέοι ωθούνταν στο να ψηφίσουν ξανά το κόμμα που ήταν στην κυβέρνηση μόνο και μόνο για να μπορέσουν να ανανεώσουν την σύμβασή τους στα stage με βλέψεις μονιμοποίησης τις οποίες, βέβαια, τους τις έτρεφαν διάφοροι υποψήφιοι βουλευτές-πολιτικάντιδες.
Κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο να μιλάμε για "γαλάζια" παιδιά στα προγράμματα stage.
Και δικαιολογημένα έλεγε η τότε αξιωματική αντιπολίτευση ότι η ΝΔ κρατάει ομήρους τους νέους σε αυτά τα "προγράμματα απασχόλησης".

Τώρα πιστεύω ότι όλοι μπορούμε να καταλάβουμε γιατί η ΝΔ, πλέον από την θέση της αντιπολίτευσης, μιλάει για "ρεβανσισμό" του ΠΑΣΟΚ και για εκδίκηση κατά της ΝΔ.
Ε, ναι.
Πείτε μας ότι είναι εκδίκηση για σας να μην έχετε το πάνω χέρι στο να υπόσχεστε σε γονείς μια θέση σε ένα πρόγραμμα stage για το άνεργο παιδί τους.
Ή ακόμα και στον ίδιο τον νέο να του υπόσχεστε, με όλο το θράσος και την αλαζονεία σας, μια θέση "απασχόλησης".
Αίσχος και ντροπή, αναξιοκρατία και ρουσφέτια.
Γνωστή πολιτική γραμμή της ΝΔ και της δεξιάς εδώ και χρόνια.


Αυτό που μένει να δούμε είναι το τι θα κάνει η κυβέρνηση με όλους τους άνεργους που θα έρθουν με το που τελειώσουν οι συμβάσεις από τα προηγούμενα stage.