Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009

Ερώτηση #11 - Προς: Έλληνες σκεπτόμενους και λοιπούς ενδιαφερόμενους

Αγαπητοί συμπατριώτες, αγρότες, φορολογούμενοι, οικοδόμοι, φοιτητές, υπάλληλοι (δημόσιοι και ιδιωτικοί), καθηγητές και δάσκαλοι, ταξιτζίδες, εφοπλιστές κτλ κτλ,

είμαι στην ευχάριστη θέση, να έχω την άνεση να εκδηλώσω την χαρά μου για την νέα τροπή που πήρε η οικονομία της χώρας μας.

Ναι, φίλε Έλληνα ψηφοφόρε.
Είναι αλήθεια.
Μην το αρνείσαι.
Η οικονομία της χώρας μας βρίσκεται, επίσημα πλέον, υπό την επιτήρηση της Ε.Ε. .

Αμέσως να ανακοινώσουν, ο υπουργός οικονομίας και το οικονομικό επιτελείο του, ότι τα μέτρα θα εφαρμοστούν <<με αυστηρότητα, εδώ και τώρα>>.

Γι' αυτό τους επέλεξε ο Ελληνικός λαός;
Με το που βγήκαμε από την επιτήρηση, κατάφεραν, σε διάστημα 4-5 ετών να μας ξαναβάλουν.
Και για αυτό μήπως φταίει η οικονομική κρίση;
'Η μήπως φταίει πάλι το κράτος που παρέδωσε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ;

Η κοροϊδία έχει και τα όριά της.
Δεν θα εθελοτυφλούμε όταν μας συμφέρει.

Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2009

Κύριε Πρωθυπουργέ είσαστε καλά;

Ομολογώ δημόσια την ανησυχία μου για τον κ. Πρωθυπουργό.

Είναι τέτοιες οι συγκυρίες και όμως ακόμα δεν έχει δείξει σημεία ζωής ο κ. Καραμανλής.

Όταν η διαφορά ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, στις δημοσκοπήσεις, ήταν στις 5 μονάδες (πρωτοφανές, τότε, γεγονός), ο Πρωθυπουργός άρχισε τις δημόσιες εμφανίσεις.
Τον βγάλανε στην πρώτη γραμμή μιας και είναι ίσως το μοναδικό (με 2-3 εξαιρέσεις) αρεστό πρόσωπο που εμπνέει - ή καλύτερα ενέπνεε - εμπιστοσύνη από την ΝΔ, για να μειωθεί η διαφορά στις δημοσκοπήσεις.
Με το θέμα του κ. Τατούλη, πάλι τα ίδια, με διαβεβαιώσεις περί εξαφάνισης της εσωστρέφειας.
Όταν το σκάνδαλο της Μονής Βατοπαιδίου (κάτι σαν να θυμάμαι... κάτι μου λέει αυτό το όνομα...) πήρε μεγάλες διαστάσεις, ο πρωθυπουργός δεσμευόταν ότι θα λάμψει η αλήθεια και ότι η δικαιοσύνη θα κάνει την δουλεία της όπως πρέπει.
Με την οικονομία είχαμε δηλώσεις ότι μπορεί η κυβέρνηση να αντεπεξέλθει και να προστατεύσει την χώρα μας από την νέα "πιπίλα" των κυβερνήσεων για να χαρίζουν λεφτά στις τράπεζες.

Πιο συγκεκριμένα είδαμε/ακούσαμε/μάθαμε:

Ο Πρωθυπουργός δήλωσε την λύπη του για την δολοφονία του 15χρονου.
Ο Πρωθυπουργός έκανε δηλώσεις για τις καταστροφές και τις πορείες.
Ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε μέτρα για τις τουριστικές επιχειρήσεις.
Ο Πρωθυπουργός έκανε περιοδεία στο χ μέρος.
Ο Πρωθυπουργός έκανε δηλώσεις για την οικονομική κρίση.
Ο Πρωθυπουργός έδειξε την αισιοδοξία του για το σχέδιο για την κρίση.
Ο Πρωθυπουργός έδειξε την αισιοδοξία του για το νέο σχέδιο για την κρίση.
Ο Πρωθυπουργός έδειξε την αισιοδοξία του για την ανανέωση του νέου σχεδίου για την κρίση.
Ο Πρωθυπουργός το ένα και το άλλο και έκανε και έρανε... το νόημα το πιάσαμε.

Σήμερα η κατάσταση δεν διαφέρει και πολύ.

Το ΠΑΣΟΚ παραμένει σταθερά μπροστά στις δημοσκοπήσεις.
Το αντάρτικο και η εσωστρέφεια, στην ΝΔ, είναι καθημερινό θέμα στα δελτία ειδήσεων με μόνη αλλαγή κάθε φορά το κεντρικό πρόσωπο.
Η εμπιστοσύνη του λαού στην κυβέρνηση είναι στα χαμηλότερα επίπεδα (εκτός από κάτι τυφλούς με παρωπίδες, φανατισμένους, κολλημένους που έχουν χάσει την επαφή με την πραγματικότητα).
Οι αγρότες με το ζόρι κατάφεραν να διαλύσουν τα μπλόκα τους (αλήθεια, θυμάται κανείς τους αγρότες ή τους ξεχάσαμε κιόλας;).
Ο κ. Παπανδρέου ζήτησε επίσημα εκλογές.
Άρχισαν να κυκλοφορούν κιόλας φήμες για πιθανές ημερομηνίες εκλογών.
Μέχρι και φήμες για δήθεν παραίτηση από την προεδρία του κόμματος και για μετανάστευση στην Αμερική για να διδάξει στο πανεπιστήμιο Ταφτς της Βοστώνης ακούστηκε για τον Πρωθυπουργό.

Υπό άλλες συνθήκες ο κ. Καραμανλής θα είχε γυρίσει ολόκληρη την Ελλάδα για να ανατρέψει το πολιτικό σκηνικό.
Και φτάνω στην ανησυχία μου.

Δεν θα πέσω στα παιδιαρίσματα και στα χαριτολογήματα διαφόρων συναδέλφων μπλογκερς και άλλων σατιρικών εκπομπών, οι οποίες ισχυρίζονται ότι ο Πρωθυπουργός αράζει σε έναν καναπέ και βλέπει τηλεόραση ή ότι παίζει playstation και πιο συγκεκριμένα (έχει ιδιαίτερη σημασία) παίζει pro ή ότι τρώει τα καλούδια που του ετοίμασε η κ. Νατάσα.

Μήπως ο κ. Καραμανλής έχει κάποιο πρόβλημα υγείας και δεν βγαίνει από το Μαξίμου;
Μήπως αρρώστησαν τα δίδυμα (ή έστω ένα από τα δύο);
Μήπως βρίσκεται ακόμα στο κρεβάτι με την κ. Νατάσα από την γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου;

Οι ελπίδες μου πάνε στην τρίτη εκδοχή. Δεν νοείται Έλληνας Πολιτικός Ηγέτης χωρίς ενεργή σεξουαλική ζωή (βλ. Αντρέας Παπανδρέου).
Από την μια καλό το σεξ, να φύγει και η πίεση που τον πλακώνει αυτόν τον καιρό και να καθαρίσει το μυαλό του μπας και μας κυβερνήσει, από την άλλη φοβάμαι μήπως μας τον κουράσει η κ. Νατάσα και μετά ζήτω που καήκαμε.
Έβγαλε και ο ΣΚΑΪ βιβλίο με το κάμα σούτρα και μπορεί να υπάρχουν περίεργες διαθέσεις.

Η αλήθεια είναι ότι έδωσε σημεία ζωής σχετικά πρόσφατα, κάνοντας μια δημόσια εμφάνιση, ουσιαστικά διαψεύδοντας (κατά κάποιον τρόπο) τις φήμες για πρόωρες εκλογές.
Δεν αρκεί όμως.
Πλέον καμία πολιτική κίνηση, πόσο μάλλον ακόμα μια πολιτική δέσμευση ή διαβεβαίωση, δεν αρκεί.
Είναι λίγο αργά για θαύματα τουλάχιστον στο σημερινό πολιτικό σκηνικό.

Ελπίζω να μην είναι αργά και για τον λαό.

Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2009

Ερώτηση #10 - Προς: Γ. Γιακουμάτο

Αγαπητέ κ. Γιακουμάτε,

αναφερόμενος στην φάρσα, που σας έκανε ο Αποστόλης Μπαρμπαγιάννης, της γνωστής ραδιοφωνικής εκπομπής του ΣΚΑΪ, Ελληνοφρένεια, προκαλέσατε την εκπομπή να παίξει ολόκληρη την φάρσα σε δηλώσεις σας σε πρωινή (εάν θυμάμαι καλά) εκπομπή.

Οι ίδιοι, αν και σκληροί στην σάτιρά τους, επέλεξαν να μην παίξουν ολόκληρη την φάρσα στις πρώτες εκπομπές τους. Μόνο όταν τους προκαλέσατε, επέλεξαν, την Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου, να μεταδώσουν και το σκέλος που άφησαν έξω.

Μπορώ να πω ότι καλύτερα θα ήταν να μην το έπαιζαν. Χάσατε το κύρος που είχατε ως πολιτικός, που είχε την άνεση να βγαίνει στα κανάλια και να μιλάει.
Οχετός το στόμα σας κύριε Γιακουμάτε, και είναι κρίμα, τέτοιου είδους συμπεριφορές να κυβερνάνε τον τόπο μας.
Μετά αναρωτιόμαστε γιατί δεν πάμε μπροστά.

Με τέτοια ευγένεια προοδεύσατε στο πολιτικό σκηνικό;
Με τέτοια ευγένεια μιλάτε σε οποιονδήποτε πολίτη;
Έτσι σας αναθρέψαν;


(Για όσους θέλουν να ακούσουν την εκπομπή με τα επίμαχα λόγια του κ. Γιακουμάτου, μπορείτε να την ακούσετε εδώ: http://www.skai.gr/master_avod.php?id=111237&cid=43346&bc=43346&lsc=2)

Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2009

Ερώτηση #9 - Προς: Γ. Βουλγαράκη

Ωραία δήλωση.
Ωραίο "come-back". Επιστροφή στην πολιτική επικαιρότητα που λέμε.
Αλλά πάλι κάνετε το ίδιο λάθος.

Είπατε ότι εάν σας ζητήσει ο κ. Καραμανλής να αυτομαστιγωθείτε στο Σύνταγμα, θα το κάνετε.
Όπως και με τις προηγούμενες δηλώσεις σας, επιλέγετε να "ξεχάσετε" τον λαό.
Να τον βγάλετε έξω από την υπόθεση της πολιτική σας "ανάστασης".

Θα είμαι, λοιπόν, σύντομος.

Εάν σας το ζητήσει ο λαός ή ακόμα καλύτερα, οι ψηφοφόροι σας, δεν θα αυτομαστιγωθείτε στο Σύνταγμα;
Μόνο ότι διατάξει ο κ. Καραμανλής;
Το πρόγραμμά σας περιλαμβάνει μόνο αυτομαστίγωμα;
Δεν θέλετε να σας βοηθήσει ο λαός;
Να το ευχαριστηθούν και αυτοί λίγο.
Να πάρουν και αυτοί μια χαρά στα 5 χρόνια που τους κυβερνάτε!

Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009

Όταν το μικρό ψαρι "την λέει" στο μεγάλο.

Επαναλαμβανόμενο φαινόμενο στην Ελληνική πολιτική, έχει καταντήσει το "φάγωμα" πολιτικών ίδιας παράταξης.

Πισώπλατες μαχαιριές δίνουν και παίρνουν. Αυτά είναι και τα πρώτα σημάδια ότι ένα κόμμα αρχίζει να παίρνει την "κάτω βόλτα".

Το άσχημο είναι όταν το κόμμα αυτό βρίσκεται στην κυβέρνηση και θίγονται άτομα που κυβερνούν τον τόπο.
Δεν είναι το ίδιο ανησυχητικό όταν ένα κόμμα της αντιπολίτευσης αρχίζει να τρώγεται με τον ίδιο του τον εαυτό, μιας και αυτοί δεν έχουν να κάνουν άμεσα με την διαχείριση της χώρας. Έμμεσα, βέβαια, το κόστος παραμένει μεγάλο μιας και εάν η κυβέρνηση δεν έρχεται αντιμέτωπη με σοβαρή και οργανωμένη αντιπολίτευση (το ζήσαμε και αυτό πολύ πρόσφατα και αρκετοί ισχυρίζονται ότι μπορεί και να το ζούμε ακόμα) τότε έχει την άνεση να κάνει ότι γουστάρει πολιτικά και νομοθετικά.

Όταν το "φάγωμα" γίνεται στο κυβερνών κόμμα, τότε ο λαός θα πρέπει να αρχίζει να ανησυχεί.
Δεν γίνεται άτομα τις ίδιας παράταξης να υπονομεύουν και να μηδενίζουν το (πιθανό) έργο ενός ενεργού πολιτικού προσώπου εξουσίας. Είναι σαν να λένε στον κόσμο "αυτός που διαλέξατε για να σας κυβερνήσει, δεν ξέρει να εκτιμάει σωστά τα πρόσωπα που τον περιτριγυρίζουν".

Τόσες φορές γίναμε μάρτυρες του μαχαιρώματος υπουργού από απογοητευμένο βουλευτή που είχε μεγαλύτερες βλέψεις και προσδοκίες για τον ρόλο του σε μια νεοσύστατη κυβέρνηση.

Τον τελευταίο καιρό έχουμε νέα φαινόμενα (όλα τα παρακάτω πολιτικά πρόσωπα ανήκουν στην ίδια παράταξη):
1. Πρώην υπουργός πολιτισμού μαχαιρώνει συναδέλφους του για το κλείσιμο πορτών των γραφείων τους
2. Πρώην υπουργός οικονομίας μαχαιρώνει την νέα οικονομική πορεία της κυβέρνησης
3. Υπουργός υγείας μαχαιρώνει την κυβέρνηση για την ανυπαρξία σχεδίου εξόδου από την οικονομική κρίση
4. Βουλευτής μαχαιρώνει τον παραπάνω υπουργό υγείας
5, 6, 7, ... βάλτε το "αντάρτικο" της επιλογής σας

Ούτε την κολοκυθιά να παίζανε.

Αυτό που με ανησυχεί, όμως, πιο πολύ από όλα, είναι το γεγονός ότι ο Έλληνας ψηφοφόρος παραμένει αφελής και φανατισμένος και αγνοεί όσα στοιχεία είναι μπροστά του.

Πως γίνεται να υπάρχει ακόμα η πεποίθηση ότι ο κ. Καραμανλής είναι πολύ καλός αλλά όλα τα άλλα πολιτικά πρόσωπα του κόμματος φταίνε για την κατάντια της κυβέρνησης;
Αφού, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός τα επέλεξε και συνεχίζει να επιλέγει τα άτομα που βρίσκονται γύρω του.
Τόσο χάλια κριτική ικανότητα έχει ή απλά από τους 151 διαλέγει τους λιγότερο ανίκανους; Ένα άτομο δεν είναι αρκετό για να πάει αυτή η χώρα μπροστά.

Δεν αρκεί μόνο να είσαι κατάλληλος για πρωθυπουργός.
Πρέπει να έχεις κάνει και σωστές επιλογές για το υπόλοιπο κυβερνητικό "team" σου.
Κάτι τέτοιο δεν το βλέπω εγώ και μαζί μου και πολύ μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων ψηφοφόρων.

Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2009

Της Εσωστρέφειας και του αντάρτικου.

Μας κούρασαν.
Φτάνει πια.
Αποφασίστε.

Κάθε ένα με δύο μήνες, ένα νέο φαινόμενο <<αντάρτικου>> εμφανίζεται στο χώρο του κυβερνώντος κόμματος.
Μόδα κατάντησε, μάλλον, αυτό το πράγμα.
Θέαμα στα τηλεοπτικά κανάλια. Ξεκατίνιασμα πολιτικών προσώπων στα πρωινάδικα. Χειρότερα από την μεσημεριανή ζώνη κουτσομπολίστικων καναλιών.
Η πολιτική σε επίπεδα "ριάλιτι σόου". Μόνο στο ίδιο σπίτι με κάμερες, δεν τους βάλανε ακόμα.

Εμείς πάντως, ως τρίτοι παρατηρητές, το λαμβάνουμε το μήνυμα. Είναι πεντακάθαρο.
Η ίδια η κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ. (τουλάχιστον μέρη της) δεν αρέσκεται με την πορεία που έχει επιλέξει η κυβέρνηση για την Ελλάδα.
Η κυβέρνηση, η οποία ίσως και να είναι η πρώτη η οποία συστηματικά επιλέγει να αγνοήσει τα υπόλοιπα μέλη του κόμματός της.
Ο Πρωθυπουργός, επανειλημμένα, βγαίνει να διαβεβαιώσει τον λαό ότι ξέρει τι του γίνεται και να ζητήσει από τους υπουργούς του να ανοίγουν τις πόρτες των υπουργείων τους.

Τουλάχιστον εγώ, έφτασα στο σημείο να πιστεύω ότι το λέει για να το πιστέψει ο ίδιος. Δεν είμαι σίγουρος, όμως, εάν τα καταφέρνει. Δεν δείχνει να πείθει πάντως.

Τατούλης, Δαϊλάκης και πλέον Μανώλης.
Παραιτεί τον κ. Δαϊλάκη και φτάνει για πρώτη φορά στους 151. Πάλι καλά παρενέβη η κ. Στέλλα Μπεζαντάκου και ο Πρωθυπουργός πήρε πίσω στην κοινοβουλευτική του ομάδα τον κ. Δαϊλάκη. Πρωτιά στην πολιτική ιστορία από την Ν.Δ. με Πρωθυπουργό να δέχεται συμβουλές από "ποιοτικές αηδούς".
152 πάλι.
Από 152 "παραιτεί" τον κ. Τατούλη και "αισίως" φτάνει στους 151. Ότι χρειάζεται δηλαδή για να παραμείνει στην εξουσία.
Εδώ του κάνει "λαδιά" ο κ. Μανώλης. Υπέβαλε την παραίτησή του μετά από κάποιες "αντάρτικες" δηλώσεις.
Δεν έχει όμως την άνεση να πάει τους 150 ο Πρωθυπουργός μας. Οπότε έτσι απλά με μια θεατρική κίνηση, όπως και τότε με τον κ. Παυλόπουλο, δεν γίνεται δεκτή η παραίτηση του από την κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ. .
Απλά μαθηματικά.
Αυτοδυναμία - Πρόωρες εκλογές = 1 βουλευτής.
Ίσως να τα κατάφερνε καλύτερα ο κ. Καραμανλής ως μαθηματικός.

Τέλος πάντων.
Ο Πρωθυπουργός ισχυρίζεται ενώπιον του λαού ότι νιώθει και είναι ισχυρός.
Εάν είναι ισχυρός και δεν μπορεί καλά καλά να χειριστεί τους υπουργούς του και το κόμμα του, πώς θα χειριστεί και θα βρει λύσεις στα σημαντικά προβλήματα του λαού;
Πάρτε μια απόφαση.
Ισχυρός ή ανίσχυρος;

Ίσως να είναι καιρός να αλλάξουν την ερώτηση των δημοσκοπήσεων περί καταλληλότητας και να την κάνουν ερώτηση περί της ισχύος (αν και εδώ ο αντίπαλος θα βρίσκεται αρκετές μονάδες κάτω).

Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2009

Το νέο χόμπι - μόδα των Ελλήνων Δημάρχων.

Νέα μόδα έχει καταντήσει ο συνεχής "πόλεμος" δημάρχων και πρασίνου (πάρκων και λοιπών παρόμοιων περιοχών).

Στα αστικά κέντρα (ιδίως στα μεγάλα) τα οποία έχουν κατακλυστεί από τσιμέντο και πίσσα, οι μικρές και ελάχιστες πράσινες εκτάσεις που απέμειναν, αποτελούν κάποιου είδους αστικές οάσεις.
Οάσεις για παιδιά, ζώα και νέους που κουράστηκαν το μπετόν και την όψη των πολυκατοικιών.

Αντί, λοιπόν, να τις προστατέψουν, να τις συντηρήσουν, να τις ανανεώσουν και να τις αναβαθμίσουν, έχουν αρχίσει έναν άτυπο, άδικο και βάρβαρο πόλεμο εναντίον τους.
Ο στόχος του είναι, αποκλειστικά και μόνο, "άμαχος πληθυσμός".

Δύο τρανά παραδείγματα που είναι και πρόσφατα μου έρχονται στο μυαλό.

1. Νικήτας Κακλαμάνης - Δήμαρχος Αθηνών.

Υποκρισία σε νέα επίπεδα από τον Δήμαρχο Αθηνών. Βυθισμένος στην θλίψη και στην οργή τον Δεκέμβριο όταν του κάψανε (εκτός από το κέντρο της πόλης, για το οποίο δεν έδειξε να "πονάει" και πολύ) το πλαστικό χριστουγεννιάτικο δέντρο του.
Αυτό το έμβλημα χαράς και ευφράδειας που φέρνει κάθε χρόνο μαζί του το πνεύμα των χριστουγέννων (παρέα με τον φρενιτιώδη υπερκαταναλωτισμό).

Κάηκε, λοιπόν, το πλαστικό δέντρο.

Πολύ σύντομα, φρόντισε ο δήμαρχος να το αντικαταστήσει. Αυτή τη φορά ήταν προετοιμασμένος. Έβαλε διμοιρία των ΜΑΤ να το προστατεύουν από τους βέβηλους φοιτητές.
Δεν πέρασε ένας μήνας από την προσπάθεια προστασίας του νέου πλαστικού χριστουγεννιάτικου δέντρου και μάλλον κάτι άλλαξε βαθιά μέσα του.
Σιχάθηκε τα δέντρα; Το πράσινο;
Κήρυξε πόλεμο με το πράσινο ξεκινώντας με το πάρκο που βρισκόταν στις οδούς Πατησίων με Κύπρου. Δεν άφησε κανένα δέντρο στο πάρκο αυτό. Πάλι έβαλε διμοιρίες των ΜΑΤ αυτή την φορά να προστατεύουν τις μπουλντόζες από τους εξαγριωμένους κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι έβλεπαν το πράσινο που στόλιζε την γειτονιά τους να "δολοφονείται" από τον δήμαρχό τους.
Από δήμαρχο - χριστουγεννιάτικο πνεύμα, μετατράπηκε σε δήμαρχο - σχιζοφρενή δολοφόνο με το πριόνι.

Άξιος.

2. Θωμάς Μαργαρίτης - Δήμαρχος Δράμας.

Δήμαρχος Δράμας εδώ και δυο τετραετίες χωρίς σοβαρό ανταγωνισμό. Κατά την διάρκεια της δημαρχίας του (εκτός από το στένεμα των δρόμων και την δημιουργία προβλήματος με το παρκάρισμα) δημιουργήθηκε, με τις ευλογίες του, η γνωστή, πλέον, Ονειρούπολη.
Στην αρχή, μερικά ξύλινα σπιτάκια και ένα τρενάκι, έκαναν την εμφάνισή τους στην κεντρική πλατεία της πόλης, κάθε χριστουγεννιάτικη εορταστική περίοδο.
Τον επόμενο χρόνο, εξαπλώθηκαν λίγο τα σπιτάκια αυτά. Τον τρίτο χρόνο άρχισε ο "πόλεμος". Τα πρώτα μπετά έπεσαν μέσα στον δημοτικό κήπο. Αμέσως ήρθε και η ανεπίσημη μετονομασία της Ονειρούπολης σε Πονειρούπολη. Τα σπιτάκια μπήκαν στον κήπο. Το "χτίσιμο" αυτό, εννοείται ότι, ήταν παράνομο. Η εορταστική περίοδος τελείωσε αλλά οι "καλύβες του Θωμά" παρέμειναν μέσα στον κήπο. Φέτος (έναν χρόνο μετά), μέρος των δραμινών, κίνησαν γη και ουρανό και κατάφεραν να τα ξηλώσουν.

Ο δήμαρχος δεν έκατσε με τα χέρια σταυρωμένα. Χωρίς να περιμένει πολύ, έκοψε ένα από τα υπεραιωνόβια πλατάνια του δημοτικού κήπου, το οποίο χαρακτηρίστηκε άρρωστο και επικίνδυνο. Ούτε τον ένοιαζε ότι, κατά την διάρκεια της Ονειρούπολης, το δέντρο ήταν εκεί και από κάτω περνούσαν 500 άνθρωποι και παιδιά κάθε απόγευμα. Και τώρα που δεν κυκλοφορούσε κόσμος από κάτω, έδωσε εντολή να το κόψουν χωρίς να μπει στον κόπο να συμβουλευτεί ειδικούς, οι οποίοι είχαν τα μέσα και την διάθεση να σώσουν το δέντρο.

Εκτός αυτού άρχισε να ρίχνει τσιμέντα και σε άλλο ένα πάρκο της πόλης. Απαράδεκτο.

Μην ανησυχείς φίλε Δραμινέ.

Ο Θωμάς έρχεται να ρίξει τσιμέντο και σε άλλα πάρκα.
Σύντομα και κοντά σου.

Συμπέρασμα:

Αφήνουμε κάποιους βάρβαρους και ανίδεους να θυσιάζουν το λιγοστό πράσινο, που έχει απομείνει στις πόλεις μας, στον βωμό της ψευδο-ανάπτυξης και του τσιμέντου.


Φτάνει πια.




(Όποιος έχει πληροφορίες και για άλλες περιοχές της Ελλάδας και την μάχη άλλων δημάρχων ή/και άλλων φορέων με το πράσινο, ας ενημερώσει, αφήνοντας ένα περιληπτικό σχόλιο.)