Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2009

Ερώτηση #14 - Προς: Γ. Παπανδρέου

Αγαπητέ κ. Παπανδρέου,

έχετε ζητήσει και επίσημα πλέον πρόωρες εκλογές. Ισχυρίζεστε ότι είσαστε η λύση στα προβλήματα της Ελλάδας. Τουλάχιστον η πιο ρεαλιστική λύση. Δεν αμφιβάλλω σε αυτό το μέρος.

Η άνοδος σας στις δημοσκοπήσεις ως κόμμα ήταν απότομη.
Αν και αρχίζει το ΠΑΣΟΚ να δείχνει ένα πιο “συμπαγές” και οργανωμένο πρόσωπο ως προς τις απόψεις του ακόμα να δείξετε μια ολοκληρωμένη πολιτική γραμμή.
Να μας πείτε ότι θα κάνετε αυτό, εκείνο και το άλλο, για να πετύχετε το παραάλλο.

Νομίζω ότι δεν είναι νωρίς ο λαός να θέλει να βλέπει από τώρα τις πολιτικές που θα ακολουθήσετε εάν νικήσετε στις επόμενες εκλογές. Ειδικά εφόσον εσείς ισχυρίζεστε ότι είσαστε έτοιμοι και ζητήσατε και τις εκλογές.

Επίσης αποφασίστε και παρουσιάστε το μελλοντικό κυβερνητικό επιτελείο σας, να ξέρουμε σε ποιους ενδέχεται να εμπιστευθούμε την χώρα. Δεν θέλουμε, άλλο πια, να βλέπουμε το κάθε ισχυρό πολιτικό πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ να έχει μια δική του μικρή ομάδα σχεδόν ανεξάρτητη από τις άλλες (βλ. Βενιζέλος, Διαμαντοπούλου κτλ).

Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2009

Ερώτηση #13 - Προς: Ε. Στυλιανίδη

Κ. Στυλιανίδη απαράδεκτες οι δηλώσεις σας στο βραδινό δελτίο ειδήσεων του MEGA στις 26/2/2009, στην συζήτησή σας με την κ. Διαμαντοπούλου.

Η κυρία Διαμαντοπούλου πολύ σωστά σας ρώτησε γιατί δεν χρησιμοποιείτε αξιοκρατικά μέσα όπως τον ΑΣΕΠ για να διορίσετε τα ικανότερα άτομα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς της χώρας.
Η απάντησή σας ήταν απίστευτη από ένα άτομο το οποίο είναι υπουργός.
Είπατε ότι δεν είναι καιρός για πειραματισμούς και ότι τα δικά σας πρόσωπα (τα λεγόμενα blue boys όπως, υπέροχα, έθεσε ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ κ. Παπακωνσταντίνου) είναι εγγυημένα, αποδοτικά και πιο αξιόπιστα.

Ένα μεγάλο μπράβο λοιπόν σε εσάς κ. Στυλιανίδη που με μία απλή πρόταση μας εξηγείτε ότι για να μπεις στον δημόσιο τομέα πρέπει να είσαι “μπλε”.

Μήπως τώρα σκέφτεστε να ανακαλέσετε αυτά που είπατε ή να δώσετε κάποια πιο πειστική επεξήγηση για τα λόγια σας;

Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2009

Ο Παλαιοκώστας και οι παραιτήσεις.

Φαντασμαγορική για δεύτερη φορά μέσα στα τελευταία χρόνια, ήταν η απόδραση του κρατουμένου Παλαιοκώστα.
Κατάφερε και πάλι να βγει από τα κάγκελα του Κορυδαλλού χρησιμοποιώντας ελικόπτερο.
Μάλιστα, ο κρατούμενος αυτός, βρισκόταν στην απομόνωση για να αποφευχθεί και δεύτερη απόδραση.

Ούτε στην πασίγνωστη σειρά Prison Break δεν βλέπουμε τέτοια σκηνικά.
Ίσως να φταίει και το ότι στην σειρά τα μέτρα ασφαλείας των φυλακών ήταν πιο πολλά και πιο αποδοτικά από ότι στον Κορυδαλλό.
Κάπως έτσι καταντήσαμε.
Στην πραγματικότητα της Ελλάδας, είναι πιο εύκολο να αποδράσεις από μια φυλακή από ότι σε μια αμερικάνικη τηλεοπτική σειρά.

Ακόμα μια πρωτιά στην Ελλάδα.
Και την λέω πρωτιά και όχι "δευτεριά" γιατί παρά το γεγονός ότι πριν τρία χρόνια ο Παλαιοκώστας απέδρασε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, ως Νεοέλληνες είμαστε πιστοί στα ήθη και στις παραδόσεις και δεν διορθώσαμε τίποτε για να αποτρέψουμε κάποια πιθανή επανάληψη του γεγονότος αυτού.
Πρωτιά λοιπόν για την ξεφτίλα μας.
Δεν λέμε να μάθουμε από τα λάθη μας. Και ούτε και τώρα θα κάνουμε τίποτε.
"Παραιτήσανε" μερικούς για το θεαθήναι και η γη άρχισε να γυρίζει πάλι.
Με 2-3 παραιτήσεις, όμως, δεν λύνουμε προβλήματα.
Αντίθετα, τα καλύπτουμε για λίγο καιρό μέχρι να έρθει ο επόμενος στην δύσκολη θέση να κάνει αυτά που ποτέ δεν μπήκαμε στον κόπο να κάνουμε εμείς, με αποτέλεσμα ως τότε τα πρόβλημα να διογκώνονται.

Πέσανε όλοι με τα μούτρα να φάνε την αστυνομία, την διοίκηση της φυλακής, τους φύλακες, τους αρμόδιους υπουργούς, τον πρωθυπουργό και την ΝΔ γενικότερα.
Πολλοί bloggers αγανάκτησαν.
Άρχισαν όλοι να ζητούν παραιτήσεις.
Το ίδιο θα ήθελε και ο λαός φαντάζομαι.
Τόσα γίνονται και κανένας να μην παραιτηθεί;
Κρίμα είναι.
Εάν θεωρούμε ότι με μια απόδραση ξεχειλίζει το ποτήρι, τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
Τα τελευταία δυο χρόνια είδαμε, 2-3 σκάνδαλα στα οποία εμπλέκονταν πολιτικά κόμματα, πυρκαγιές σε όλη την χώρα και πουθενά κρατικό μηχανισμό, πόλεις να καίγονται, μαζικές πορείες, δολοφονία παιδιού από αστυνομικό, και πόσα άλλα "καλούδια" αλλά κανένας σχεδόν δεν ταρακουνήθηκε από την θεσούλα του.

Όπως είπε και ο κ. Αντώναρος στις δηλώσεις του, ο υπουργός δικαιοσύνης ζήτησε από δυο διοικητικά πρόσωπα των φυλακών του Κορυδαλλού να υποβάλλουν την παραίτησή τους.
Παραβλέπω το γεγονός ότι πλέον ανακοινώνουμε ότι ζητάμε από κάποιον να υποβάλλει την παραίτησή του και αναρωτιέμαι απλά τι έχει να προσφέρει η παραίτηση κάποιου διοικητικού όταν από πάνω του υπάρχουν τόσοι και τόσοι που παραμένουν ανέπαφοι στις δερμάτινες καρέκλες τους.
Σίγουρα προσφέρει αρκετή στάχτη στα μάτια του κοσμάκι.
Μόνο αυτό μάλλον.
Με 2-3 παραιτήσεις δεν λύνουμε προβλήματα κύριε Δένδια και κ. Καραμανλή.

Εάν έχετε ισχυρή κυβέρνηση, αποδείξτε το στον λαό.
Κάντε την "χάρη" στην αντιπολίτευση και κάντε πρόωρες εκλογές και κερδίστε, εάν μπορείτε.

Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2009

Ερώτηση #12 - Προς: Ε. Αντώναρο

Συγχαρητήρια για την μονιμοποίησή σας στην θέση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου στον πρόσφατο ανασχηματισμό.

Για να κάνει την επιλογή αυτή ο κ. Καραμανλής και να σας αφήσει να συνεχίσετε το πολιτικό σας έργο, κάνοντας δηλώσεις και ανακοινώνοντας τις επίσημες θέσης της κυβέρνησης, προφανώς κάνετε καλή δουλειά και φέρνετε εις πέρας την "αποστολή" σας.

Περνάω στην ερώτησή μου.
Κύριε Αντώναρε, τα κείμενα για τις δηλώσεις τα γράφετε εσείς ο ίδιος;
Δεν σας ενημέρωσε κανένας ότι δεν λέμε ότι κάποιο πολιτικό πρόσωπο ζητάει την παραίτηση κάποιου άλλου;
Πείτε, απλά, ότι οι κύριοι Χ και Ψ υπέβαλλαν τις παραιτήσεις τους, οι οποίες έγιναν δεκτές.
Δεν χρειάζεται να υποβαθμίσετε και άλλο το, ήδη υποβαθμισμένο, πολιτικό σύστημα/σκηνικό της Ελλάδας.

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2009

Eurovision και ζήτω η οικονομική κρίση.

Τι μανία έχει καταντήσει και αυτό;
Κάθε χρόνο, τέτοιο καιρό, τρέχουν οι Έλληνες να ψηφίσουν. Φρενίτιδα στα κανάλια και στα δελτία ειδήσεων για το τραγούδι που θα μας εκπροσωπήσει στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Eurovision.

Σοβαρή υπόθεση!
Παλιότερα, υπουργοί και πατριάρχες έδιναν την ευλογία τους στον τραγουδιστή/τρια.

Σάλος γινόταν για το ρούχο που θα επέλεγε να φορέσει ο τραγουδιστής στην "γιορτή του τραγουδιού". Εννοείτε ότι τα ρούχα είναι κάποιου διάσημου σχεδιαστή, το οποίο κοστίζει μισθούς μισού έτους ενός υπαλλήλου της γενειάς των 700 ευρώ. Και λίγα είπα νομίζω. Πολύ λίγα.
Ειδικά για το φόρεμα που υποστήριζε τα πλούσια στήθη της Μαντώ (τα οποία δεν αποδείχτηκαν τόσο αποδοτικά και δελεαστικά όσο περίμενε ο Ελληνικός πληθυσμός) η τιμή ήταν εξωφρενική. Η τσέπη του λαού τα φορτώθηκε όλα αυτά βέβαια. Και τα φορτώνεται ακόμα.

Τα τραγούδια, βέβαια, είναι όλα από γνωστούς, εγκεκριμένους και πετυχημένους συνθέτες.
Μεγάλα ονόματα τα οποία υποτίθεται ότι εγγυούνται την επιτυχία της χώρας μας.

Μεγάλα ονόματα είναι και οι χορογράφοι (τουλάχιστον για τον δικό τους χώρο γιατί εγώ ιδέα δεν είχα και πρώτη φορά τους άκουγα).
Και σαφέστατα η χορογραφία μετράει πάρα πολύ. Ίσως και περισσότερο από το ίδιο το τραγούδι.
Όλοι ψήφισαν την χώρα που είχε βάλει μια "τραγουδίστρια" να βγάλει, ένα ένα, σχεδόν όλα τα ρούχα της στην σκηνή πάνω.
Και γιατί να μην την ψηφίζουν άλλωστε;

Ο "θεσμός" της Eurovision έχει μετατραπεί από διαγωνισμό τραγουδιού, σε διαγωνισμό χορού και φαντασμαγορικού σόου εκ μέρους των τραγουδιστών.
Κάθε χρόνο όλο και περισσότερα φωτάκια, video-walls και περισσότερες κάμερες για να καλύψουν από την κάθε γωνία, το γεγονός της χρονιάς.
Θα το χαρακτηρίσω απλά ως σπατάλη ενέργειας.

Οι προβολές από πίσω σε 3-4 χρόνια θα είναι τόσο φανταχτερές και γρήγορες που θα προκαλούν επιληψία.
Ήδη, η φετινή συμμετοχή της Ελλάδας προκαλεί τέτοιο πρόβλημα. 1 λεπτό έπεσα πάνω στην εκπομπή επιλογής τραγουδιού και τα μάτια μου κόντεψαν να γυρίσουν ανάποδα.

Από όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες, μόνο εμείς οι Έλληνες δίνουμε τόση βαρύτητα στην Eurovision.
Ψάχνουμε να βρούμε την ιδανική συμμετοχή, σχολιάζουμε όλα τα υπόλοιπα τραγούδια και κάθε χρόνο προβλέπουμε την νίκη μας ή τουλάχιστον μια θέση στην πρώτη 3άδα.

Στην Γερμανία, ψηφίζουν κάθε χρόνο το πιο χαβαλετζίδικο τραγούδι. Δεν τους ενδιαφέρει και πολύ. Έχουν πιο σοβαρά θέματα με τα οποία πρέπει να ασχοληθούν.

Για να αποκτήσει αξία και πάλι η Eurovision, θα πρέπει να υπάρχει κάποιου είδους βραβείο.
Η χώρα που θα νικήσει θα βγει από την επιτήρηση ή θα μειωθούν τα επιτόκια δανεισμού της ή κάτι σχετικό με την οικονομική κρίση.
Κρίμα είναι, τόσοι Έλληνες, να ξοδεύουν ευρώπουλα, από αυτά που δεν τους περισσεύουν, σε SMS, για να ψηφίσουν το καλύτερο τραγούδι για να μας εκπροσωπήσει, και να μην βλέπουν αντίκρισμα στα ευρώ που ξοδεύουν.
Φανταστείτε το σαν κάποιου είδους επένδυση με μεγάλη επικινδυνότητα.

Eurovision και έξοδος από την οικονομική κρίση, πρέπει να πάνε πακέτο.
Δεν ξυπνάμε σιγά σιγά;
Χάσαμε την επαφή με την πραγματικότητα.

Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009

Ερώτηση #11 - Προς: Έλληνες σκεπτόμενους και λοιπούς ενδιαφερόμενους

Αγαπητοί συμπατριώτες, αγρότες, φορολογούμενοι, οικοδόμοι, φοιτητές, υπάλληλοι (δημόσιοι και ιδιωτικοί), καθηγητές και δάσκαλοι, ταξιτζίδες, εφοπλιστές κτλ κτλ,

είμαι στην ευχάριστη θέση, να έχω την άνεση να εκδηλώσω την χαρά μου για την νέα τροπή που πήρε η οικονομία της χώρας μας.

Ναι, φίλε Έλληνα ψηφοφόρε.
Είναι αλήθεια.
Μην το αρνείσαι.
Η οικονομία της χώρας μας βρίσκεται, επίσημα πλέον, υπό την επιτήρηση της Ε.Ε. .

Αμέσως να ανακοινώσουν, ο υπουργός οικονομίας και το οικονομικό επιτελείο του, ότι τα μέτρα θα εφαρμοστούν <<με αυστηρότητα, εδώ και τώρα>>.

Γι' αυτό τους επέλεξε ο Ελληνικός λαός;
Με το που βγήκαμε από την επιτήρηση, κατάφεραν, σε διάστημα 4-5 ετών να μας ξαναβάλουν.
Και για αυτό μήπως φταίει η οικονομική κρίση;
'Η μήπως φταίει πάλι το κράτος που παρέδωσε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ;

Η κοροϊδία έχει και τα όριά της.
Δεν θα εθελοτυφλούμε όταν μας συμφέρει.

Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2009

Κύριε Πρωθυπουργέ είσαστε καλά;

Ομολογώ δημόσια την ανησυχία μου για τον κ. Πρωθυπουργό.

Είναι τέτοιες οι συγκυρίες και όμως ακόμα δεν έχει δείξει σημεία ζωής ο κ. Καραμανλής.

Όταν η διαφορά ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, στις δημοσκοπήσεις, ήταν στις 5 μονάδες (πρωτοφανές, τότε, γεγονός), ο Πρωθυπουργός άρχισε τις δημόσιες εμφανίσεις.
Τον βγάλανε στην πρώτη γραμμή μιας και είναι ίσως το μοναδικό (με 2-3 εξαιρέσεις) αρεστό πρόσωπο που εμπνέει - ή καλύτερα ενέπνεε - εμπιστοσύνη από την ΝΔ, για να μειωθεί η διαφορά στις δημοσκοπήσεις.
Με το θέμα του κ. Τατούλη, πάλι τα ίδια, με διαβεβαιώσεις περί εξαφάνισης της εσωστρέφειας.
Όταν το σκάνδαλο της Μονής Βατοπαιδίου (κάτι σαν να θυμάμαι... κάτι μου λέει αυτό το όνομα...) πήρε μεγάλες διαστάσεις, ο πρωθυπουργός δεσμευόταν ότι θα λάμψει η αλήθεια και ότι η δικαιοσύνη θα κάνει την δουλεία της όπως πρέπει.
Με την οικονομία είχαμε δηλώσεις ότι μπορεί η κυβέρνηση να αντεπεξέλθει και να προστατεύσει την χώρα μας από την νέα "πιπίλα" των κυβερνήσεων για να χαρίζουν λεφτά στις τράπεζες.

Πιο συγκεκριμένα είδαμε/ακούσαμε/μάθαμε:

Ο Πρωθυπουργός δήλωσε την λύπη του για την δολοφονία του 15χρονου.
Ο Πρωθυπουργός έκανε δηλώσεις για τις καταστροφές και τις πορείες.
Ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε μέτρα για τις τουριστικές επιχειρήσεις.
Ο Πρωθυπουργός έκανε περιοδεία στο χ μέρος.
Ο Πρωθυπουργός έκανε δηλώσεις για την οικονομική κρίση.
Ο Πρωθυπουργός έδειξε την αισιοδοξία του για το σχέδιο για την κρίση.
Ο Πρωθυπουργός έδειξε την αισιοδοξία του για το νέο σχέδιο για την κρίση.
Ο Πρωθυπουργός έδειξε την αισιοδοξία του για την ανανέωση του νέου σχεδίου για την κρίση.
Ο Πρωθυπουργός το ένα και το άλλο και έκανε και έρανε... το νόημα το πιάσαμε.

Σήμερα η κατάσταση δεν διαφέρει και πολύ.

Το ΠΑΣΟΚ παραμένει σταθερά μπροστά στις δημοσκοπήσεις.
Το αντάρτικο και η εσωστρέφεια, στην ΝΔ, είναι καθημερινό θέμα στα δελτία ειδήσεων με μόνη αλλαγή κάθε φορά το κεντρικό πρόσωπο.
Η εμπιστοσύνη του λαού στην κυβέρνηση είναι στα χαμηλότερα επίπεδα (εκτός από κάτι τυφλούς με παρωπίδες, φανατισμένους, κολλημένους που έχουν χάσει την επαφή με την πραγματικότητα).
Οι αγρότες με το ζόρι κατάφεραν να διαλύσουν τα μπλόκα τους (αλήθεια, θυμάται κανείς τους αγρότες ή τους ξεχάσαμε κιόλας;).
Ο κ. Παπανδρέου ζήτησε επίσημα εκλογές.
Άρχισαν να κυκλοφορούν κιόλας φήμες για πιθανές ημερομηνίες εκλογών.
Μέχρι και φήμες για δήθεν παραίτηση από την προεδρία του κόμματος και για μετανάστευση στην Αμερική για να διδάξει στο πανεπιστήμιο Ταφτς της Βοστώνης ακούστηκε για τον Πρωθυπουργό.

Υπό άλλες συνθήκες ο κ. Καραμανλής θα είχε γυρίσει ολόκληρη την Ελλάδα για να ανατρέψει το πολιτικό σκηνικό.
Και φτάνω στην ανησυχία μου.

Δεν θα πέσω στα παιδιαρίσματα και στα χαριτολογήματα διαφόρων συναδέλφων μπλογκερς και άλλων σατιρικών εκπομπών, οι οποίες ισχυρίζονται ότι ο Πρωθυπουργός αράζει σε έναν καναπέ και βλέπει τηλεόραση ή ότι παίζει playstation και πιο συγκεκριμένα (έχει ιδιαίτερη σημασία) παίζει pro ή ότι τρώει τα καλούδια που του ετοίμασε η κ. Νατάσα.

Μήπως ο κ. Καραμανλής έχει κάποιο πρόβλημα υγείας και δεν βγαίνει από το Μαξίμου;
Μήπως αρρώστησαν τα δίδυμα (ή έστω ένα από τα δύο);
Μήπως βρίσκεται ακόμα στο κρεβάτι με την κ. Νατάσα από την γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου;

Οι ελπίδες μου πάνε στην τρίτη εκδοχή. Δεν νοείται Έλληνας Πολιτικός Ηγέτης χωρίς ενεργή σεξουαλική ζωή (βλ. Αντρέας Παπανδρέου).
Από την μια καλό το σεξ, να φύγει και η πίεση που τον πλακώνει αυτόν τον καιρό και να καθαρίσει το μυαλό του μπας και μας κυβερνήσει, από την άλλη φοβάμαι μήπως μας τον κουράσει η κ. Νατάσα και μετά ζήτω που καήκαμε.
Έβγαλε και ο ΣΚΑΪ βιβλίο με το κάμα σούτρα και μπορεί να υπάρχουν περίεργες διαθέσεις.

Η αλήθεια είναι ότι έδωσε σημεία ζωής σχετικά πρόσφατα, κάνοντας μια δημόσια εμφάνιση, ουσιαστικά διαψεύδοντας (κατά κάποιον τρόπο) τις φήμες για πρόωρες εκλογές.
Δεν αρκεί όμως.
Πλέον καμία πολιτική κίνηση, πόσο μάλλον ακόμα μια πολιτική δέσμευση ή διαβεβαίωση, δεν αρκεί.
Είναι λίγο αργά για θαύματα τουλάχιστον στο σημερινό πολιτικό σκηνικό.

Ελπίζω να μην είναι αργά και για τον λαό.