ΝΕ.Ο.Σ., λίστες ονομάτων και blogs.

Είναι απίστευτο και αδιανόητο αυτό που κάνανε στο διαδικτυακό φόρουμ του ΝΕ.Ο.Σ. (νεολαία ορθόδοξου συναγερμού).

Η νεολαία του ΛΑ.Ο.Σ., λοιπόν, οι οποίοι είναι μέρος του μέλλοντος του τόπου μας, άρχισε να δημιουργεί λίστες.

Λίστες με ονόματα.
Άτομα που οι ίδιοι θεωρούν ότι είναι ανθέλληνες.
Άτομα που έχουν ταχθεί δημόσια υπέρ του διαχωρισμού εκκλησίας - κράτους.
Άτομα που είναι υπέρ της κατάργησης του μαθήματος των θρησκευτικών.
Άτομα υπέρ της κατάργησης των μαθητικών παρελάσεων.

Και βέβαια τα κλασσικά περί δημοκρατίας της Μακεδονίας και σχεδίου ΑΝΑΝ και βιβλίου ιστορίας.

Αυτή είναι η μαγεία της δημοκρατίας και της ελευθερίας λόγου και έκφρασης. Κάποιοι την εκμεταλλεύονται στο έπακρο.
Κατά τα άλλα είναι ένα νόμιμο κόμμα που βρίσκεται και στην βουλή.
Οι πολιτικοί τους δεν μπαίνουν στον κόπο να αποδοκιμάσουν την κίνηση αυτή της νεολαίας τους.
Ίσως επειδή είναι και αυτοί της ίδιας άποψης.

Κάποιοι εκεί μέσα εκδήλωσαν αμέσως την χαρά τους όταν είδαν αυτές τις λίστες. Τους φάνηκαν πολύ χρήσιμες για το μέλλον όπως είπαν οι ίδιοι.

Και τι ακριβώς θα κάνουν με τα ονόματα;
Ή καλύτερα με τους ίδιους και τις απόψεις τους;

Δεν σταμάτησαν εκεί όμως.
Προχώρησαν και στον κόσμο των blogs.
Η εταιρία blogger που δίνει ελεύθερα χώρο για τα blogs, δίνει και την ικανότητα σε κάποιον να επισημάνει ένα blog για "απαράδεκτο περιεχόμενο" με βάση τα δικά του, βέβαια, κριτήρια.
Μαζικά click για να επισημανθεί ένα blog και να μην φαίνεται στα αποτελέσματα αναζητήσεων του Google.

Δημοκρατικό κόμμα κατά τα άλλα.
Πάλι καλά που η νεολαία τους δεν είναι σαν άλλες ακόμα πιο ακραίες "νεολαίες".
Που φτάσαμε...
Το ακραίο γίνεται υποφερτό μόνο και μόνο επειδή υπάρχει το ακόμα πιο ακραίο.

"Ζήτω η συναίνεση, ζήτω οι εκλογές"

Δραματική η κατάσταση στην Ελλάδα. Και αυτό είναι το λιγότερο που μπορούμε να πούμε.

Αυτή τη στιγμή κυβερνάει την χώρα μια απίστευτα αδύναμη κυβέρνηση, με ηγέτη έναν Πρωθυπουργό που δεν μπορεί να κοντρολάρει την κοινοβουλευτική του ομάδα και τους υπουργούς του.

Η αντιπολίτευση με κάθε ευκαιρία ζητάει εκλογές.
Πόσο πετυχημένη όμως μπορεί να θεωρηθεί μια τέτοια κίνηση αυτήν την περίοδο που διανύουμε;

Πολλοί θα συμφωνήσουμε ότι οποιαδήποτε κυβέρνηση αυτή τη στιγμή θα δώσει σαφέστατα κάποια καλύτερη λύση ή τουλάχιστον θα έχει κάποια μέθοδο για να αντιμετωπίσει την κρίση.
Γιατί πλέον μιλάμε για μια κυβέρνηση που όχι μόνο δεν έχει σχέδιο αλλά δεν έχει χαράξει μια πορεία για το πως θα κινηθεί σε περίπτωση νέας τροπής στο θέμα της οικονομικής κρίσης.
Με 6 σημεία για συναίνεση δεν κυβερνάς μια χώρα ολόκληρη.
Όλοι οι μηχανισμοί της, αργά ή γρήγορα, θα αρχίσουν να παίρνουν την κάτω βόλτα.
Και ήδη άρχισαν.

Οι μεταρρυθμίσεις της Υπουργού απασχόλησης, κ. Πετραλιά (που όπως έχουμε πει, δεν απασχολεί και κανένα) φαίνεται να μην έχουν κανένα αποτέλεσμα.
Καλείται τώρα η κυβέρνηση να εξηγήσει στην Ε.Ε. πώς τα μέτρα που έλαβε για τα ασφαλιστικά ταμεία, φέρνουν κέρδος στο κράτος ή αποδίδουν καλύτερα από τα προηγούμενα.

Να πάμε σε εκλογές όμως;
Έστω και πάμε.
2 μήνες πάνε χαμένοι χωρίς πολιτικές που (λέμε τώρα) μπορεί να φέρουν κάποιο αποτέλεσμα, με μια Ελλάδα ουσιαστικά αδρανή μπροστά σε κάθε μορφής οικονομική κρίση.
Βέβαια και τώρα η πολιτική της Ελλάδας, ουσιαστικά, στάση αδράνειας έχει καταντήσει.
2 προεκλογικοί μήνες, γεμάτοι υποσχέσεις και λαϊκισμό και βιαστικές ψηφοθηρικές προτάσεις που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα.

Από την άλλη μεριά άντε και δεν πάμε.
Τι επιλογές έχουμε;
Εμείς καμία.
Οι πολιτικοί αρχηγοί;
Μπορούν να συναινέσουν.
Και τι θα καταφέρουν;
Θα παρατείνουν την ζωή της κυβέρνησης.
Κακό αυτό.
Κακό όχι μόνα για τα άλλα κόμματα αλλά και για την χώρα μιας και η κυβέρνηση αυτή δείχνει την ανικανότητά της σε κάθε ευκαιρία που της δίνεται.

Συναίνεση σε 6 σημεία λοιπόν.
6 σημεία τα οποία κανένας Έλληνας δεν τα γνωρίζει.
Και γιατί να τα γνωρίζει; Εδώ οι ίδιοι οι βουλευτές της ΝΔ δεν τα ξέρουν.
Απροετοίμαστους τους πιάνουν οι ενημερωτικές εκπομπές και τα δελτία ειδήσεων.

Κατά τα άλλα ισχυρίζονται ότι έχουν σχέδιο.
Άλλα λέει ο ένας υπουργός, άλλα ο άλλος, άλλα ο τρίτος.
Και αυτοί οι κατά τα άλλα οργανωμένοι και συσπειρωμένοι, έχουν την άνεση και την ικανότητα να κυβερνήσουν τον τόπο ειδικά σε τέτοια περίοδο.
Να είστε σίγουροι!

ΝΔ + ΠΑΣΟΚ = L.F.E.

Το κογιότ και ο ροουντράνερ, ο Τομ και ο Τζέρυ, ο Σιλβέστερ και ο Τουίτυ, ο σκύλος και η γάτα της πολιτικής σκηνής της Ελλάδας.

Ο δικομματισμός είναι ένα φαινόμενο πλέον συνηθισμένο στην πολιτική της Ελλαδίτσας μας.
Τα τελευταία χρόνια τον δικομματισμό συντηρούν η Νέα Δημοκρατία και το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα.
Πράγματα γνωστά για όσους ζουν εδώ τα τελευταία 20 χρόνια.

Για να λέμε και του στραβού το δίκαιο, τα δύο κόμματα αυτά τα βοήθησαν και δύο άλλες πολιτικές δυνάμεις ονόματι Συνασπισμός και Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος.
Όσο και εάν προσπαθούσαν να αντιμετωπίσουν και να διαλύσουν τον δικομματισμό, το μόνο που κατάφεραν είναι να τον ενισχύσουν.
Πλήρης ανεπάρκεια ρεαλιστικών θέσεων, αδυναμία εσωτερικής συνεννόησης όσον αφορά τον Συνασπισμό, αδιαλλαξία και άρνηση εκσυγχρονισμού από το ΚΚΕ, καμία προοπτική συνεργασίας, καμία όρεξη για λήψη εξουσίας.

Την περισσότερη δουλειά όμως την κάνουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.
Έρωτας μεγάλος κρύβεται πίσω από όλες αυτές τις διαμάχες, από την άρνηση συνεργασίας ή συναίνεσης.
Συναίνεση. Νέα λέξη στο πολιτικό λεξιλόγιο.
Έγινε της μόδας τώρα με την οικονομική κρίση.

Τέλος πάντων.
Αγαπιούνται πολύ.
Άλλωστε ο κ. Καραμανλής έχει δηλώσει δημόσια την συμπάθειά του για τον κ. Παπανδρέου.

Ο ένας βασίζεται στον άλλον για δύο πράγματα:

Από την μια μεριά ο ένας διατηρεί τον άλλον στην θέση που βρίσκεται.
Αυτό το καταφέρνει κατά κύριο λόγο, με την ανικανότητά του να ασκήσει σοβαρή αντιπολίτευση. Το είδαμε και από τις δύο πλευρές.
Και ο κ. Καραμανλής και ο κ. Παπανδρέου πέρασαν από το στάδιο της δεύτερης θέσης στις δημοσκοπήσεις καταλληλότερου πρωθυπουργού.
Βέβαια πλέον ο “κανένας” θεωρείται καταλληλότερος και από τους δύο.
Σημείο σταθμός για το πολιτικό σκηνικό της Ελλάδας κανένας να μην θεωρείται ικανός από τον λαό για να κυβερνήσει αυτή την χώρα.

Από την άλλη μεριά, ο ένας φέρνει τον άλλον στην κυβέρνηση.
Ο κ. Παπανδρέου έφερε, τότε, τον κ. Καραμανλή στην εξουσία.
Ήταν βέβαια και πολλές οι συγκυρίες που δεν βοηθούσαν τότε το ΠΑΣΟΚ αλλά δεν είναι του παρόντος.
Και τώρα ,όμως, τα ίδια βλέπουμε. Η ΝΔ με την ανικανότητά της να κυβερνήσει, φέρνει το ΠΑΣΟΚ ξανά στην εξουσία.
Σίγουρα είναι καλύτερος ο κ. Παπανδρέου από ακόμα μια τετραετία αποδιοργάνωσης του κράτους. Θα μου πείτε, “δεν έμεινε και τίποτα που να μην το ρημάξανε”.

Όλα αυτά στο κόλπο είναι.
Ο ένας δεν ζει χωρίς τον άλλον.
Ό,τι φτιάχνει ο ένας, έρχεται ο άλλος για να το διαλύσει και αντίστροφα.
Ασφαλιστική δικλείδα. Όσο βγαίνει ο ένας, θα βγαίνει και ο άλλος. Όσο κυβερνάει ο ένας, θα ετοιμάζεται ο άλλος.

Το κακό είναι ότι το ξέρουν και επαναπαύονται.
Και εμείς τους παρακολουθούμε δείχνοντας την δυσαρέσκιά μας με τον μοναδικό τρόπο που νομίζουμε ότι μας έμεινε, λέγοντας τι θα ψηφίσουμε στις επόμενες εκλογές σε διάφορες δημοσκοπήσεις.
Ανεπανάληπτο.

Ερώτηση #16 - Προς: Κυβέρνηση

Αγαπητή (από το 29 με 33% ανάλογα με την δημοσκόπηση) Κυβέρνηση του κ. Καραμανλή και της Νέας Δημοκρατίας.

Ζητάτε συναίνεση.
Και με το δίκαιο σας.
Οι καιροί είναι δύσκολοι και χρειάζεται το πολιτικό σύστημα να λειτουργήσει ομαδικά προς όφελος του λαού (αν και το κεφάλαιο "καίγεται" πιο πολύ) και της χώρας.

Είπατε να βρεθείτε με τον κάθε πολιτικό αρχηγό για να συζητήσετε τα περί της συναίνεσης αυτής.
Ένα ναι και τρία όχι λάβατε.
Δεν είναι και ότι καλύτερο, ειδικά εφόσον το ένα ναι προέρχεται από μια παράταξη, ας πούμε, όμοιας νοοτροπίας.

Κατηγορείτε την αξιωματική αντιπολίτευση ότι λέει όχι στην συναίνεση για να εξυπηρετήσει μικροκομματικά συμφέροντα.

Είναι μικροκομματικό συμφέρον το μέλλον της οικονομίας μας και γενικότερα της Ελλάδας;

Βγήκε ο κ. Καρατζαφέρης και είπε ότι είσαστε πιο δεξιά από αυτούς, με την πολιτική ενίσχυσης κεφαλαίου σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης που ακολουθείτε.

Από αυτά που άκουσα, ακόμα και το ΛΑ.Ο.Σ. έχει περισσότερες προτάσεις για την έξοδο από την οικονομική κρίση και κάποιο "σχέδιο" σε αντίθεση με εσάς.

Επίκαιρη μόρφωση περί οικονομικής κρίσης σε βίντεο.

Σήμερα αναδημοσιεύω δυο πολύ επιμορφωτικά βίντεο.
Πολύ επίκαιρα.

Δυστυχώς είναι στα αγγλικά.

Το βίντεο είναι ένα καρτούν που εξηγεί πολύ ωραία τι είναι αυτή η πολυσυζητημένη οικονομική κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Αποτελείται από 2 κομμάτια.

Απολαύστε:

Κομμάτι 1ο:



Κομμάτι 2ο:

Ερώτηση #15 - Προς: Ε. Αντώναρο

Κ. Αντώναρε,

προσωπική βεντέτα έχετε με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ;

<<Για μία ακόμη φορά ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ απέδειξε ότι δεν είναι σε θέση να παρουσιάσει συγκροτημένες, υπεύθυνες, επίκαιρες και ρεαλιστικές προτάσεις. Η πάγια αυτή πολιτική του αδυναμία και η βουλιμία του για εξουσία σπρώχνουν τον αρχηγό του ΠαΣοΚ όλο και πιο βαθιά στον κατήφορο του λαϊκισμού>>

Εκτός του ότι άρχισε το ΠΑΣΟΚ (αν και αργά κρίνοντας από την κατάσταση της χώρας) σιγά σιγά να παρουσιάζει κάποιες προτάσεις, μάλλον η μακροπρόθεσμη μνήμη δεν είναι το ατού σας.

Ξεχάσατε ότι πριν από 5 χρόνια που ήσασταν εσείς αντιπολίτευση, και εσείς τότε δεν είχατε συγκροτημένες, υπεύθυνες, επίκαιρες και ρεαλιστικές προτάσεις;

Εσείς δεν έχετε βουλιμία για την εξουσία, μιας και τόσο καιρό μάχεστε με νύχια και με δόντια για την διατήρηση των θέσεων εξουσίας σας;

Ο Ρομπέν των Τραπεζών.

Απάτη.
Σε ποινικό αδίκημα πρέπει να μετονομαστεί η παροχή 28 δισ. ευρώ στις τράπεζες.
Είναι απαράδεκτο πως με τόσο προκλητικό τρόπο και εντελώς αδικαιολόγητα, χάρισε η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή και το οικονομικό επιτελείο, του κ. Αλογοσκούφη τότε, τα 28 δισ. ευρώ από τις τσέπες του λαού, στις τραπεζες.

Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε και ό,τι αρπάξει ο κώλος μας, κατάντησε η οικονομική πολιτική της Ελλάδας.
Χαράζουμε μια πορεία προς το μέλλον, μια ευρωπαϊκή πορεία. Ποιον πάτε να δουλέψετε;
Υπάρχει καλύτερη Ελλάδα και την θέλουμε.
Και εμείς την θέλουμε αλλά είμαστε ηλίθιοι που πιστέψαμε ότι μπορείτε να την φέρετε.
Και χρησιμοποιώ πληθυντικό, επειδή μετά το ΠΑΣΟΚ του 2004, οτιδήποτε άλλο φαινόταν καλύτερο.
Έτσι όπως τα κάνανε, το ίδιο σλόγκαν μπορεί, άνετα, να το αξιοποιήσει η αξιωματική αντιπολίτευση.

Πριν καλά καλά υποδεχτούμε την κρίση στην Ελλάδα παρουσίασαν το σχέδιο, λες και η όλη υπόθεση των 28 δισ. ευρώ ήταν στημένη και περίμεναν μια αφορμή για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.
Κάτι σαν τον Πατριωτικό νόμο και την τρομοκρατική επίθεση της ενδεκάτης Σεπτεμβρίου στους δίδυμους πύργους.
Με την πρώτη αφορμή, βασισμένοι στον τρόμο, στον πανικό, στην ανησυχία και στην ανασφάλεια του λαού, περνάνε έναν νόμο ή ένα σχέδιο και κανένας δεν παραπονιέται για τίποτα.

Ούτε στην Αμερική δεν δώσανε τόσα πολλά τόσο γρήγορα σε τόσο μικρή μερίδα επιχειρήσεων και είναι και το “άνδρο” του καπιταλισμού.
Στην Ευρώπη τρέχουν να σώσουν, και αυτοί, τις αυτοκινητοβιομηχανίες τους.
Εμείς εδώ στην Ελλάδα αντίστοιχα θα έπρεπε να σώσουμε τον τουρισμό ή την αγροτιά.
Αλλά όχι.
Πρωτοπόροι όπως πάντα προτιμήσαμε (ή καλύτερα προτίμησαν άλλοι, για εμάς) να δώσουμε 28 δισ.ευρώ στις τράπεζες.
Άκου εκεί.
28 δισ. ευρώ.
Άντε να συμμαζέψεις τον προϋπολογισμό σου μετά.
Και όχι για έναν χρόνο, αλλά κανείς δεν μπορεί να προβλέψει για πόσα παραπάνω.
Ακόμα την Ολυμπιάδα του 2004 δεν ξεπληρώσαμε.

Ρομπέν των τραπεζών νομίζει ότι είναι η κυβέρνηση.
Παίρνει από τους φτωχούς και δίνει στις τράπεζες.

Κατά τα άλλα, ντεμέκ δανεισμός υπό όρους.
Είδαμε και τους όρους. Ή μήπως δεν τους είδαμε;
Σωστά, δεν τους είδαμε!
Δύο περιπτώσεις υπάρχουν.
Ή οι όροι είναι τόσο ευνοϊκοί, που δεν τους ανακοινώνουν για να μην τους πάρουμε με τις πέτρες καλή ώρα σαν τον Δεκέμβριο, ή πολύ απλά δεν υπάρχουν όροι.
Θα φανώ αισιόδοξος εάν “ποντάρω” στην πρώτη περίπτωση;
Μάλλον πιο πολύ ρομαντικός παρά αισιόδοξος.
Και εάν, τέλος πάντων, δεν συμμορφωθούν οι τράπεζες (με τους πιθανότατα ανύπαρκτους όρους);
Θα πάρετε πίσω τα λεφτά;
Με τι δύναμη;
Τους δικούς σας βουλευτές δεν μπορείτε να ελέγξετε και θα τα βάλετε με τις τράπεζες που σας τρέφουν;
Απίθανο μου ακούγεται.

Φούσκα αποδεικνύεται η κίνηση της κυβέρνησης.
Μέρα με την μέρα οι επιχειρηματίες ανακαλύπτουν ότι τους αρνούνται δάνεια και ότι η ρευστότητα δεν μεταφέρεται στην πραγματική αγορά.
Μέρα με την μέρα όλο και περισσότερα στοιχεία βγαίνουν στην δημοσιότητα που αποδεικνύουν την ανάγκη λήψης άλλων μέτρων για την διασφάλιση της κίνησης χρήματος στην αγορά.
Μέρα με την μέρα στατιστικές δείχνουν κατά πόσο μειώνεται το ποσοστό δανειοδότησης των τραπεζών και πόσο πιο “αυστηρά” είναι τα μέτρα που επιβάλλουν στους δανειολήπτες.
Ίσως στην αγορά μεταξύ τραπεζών να υπάρχει ρευστότητα, αλλά ποιόν δουλεύουμε;

Προσωπικά καρφάκι δεν μου καίγεται για την διασφάλιση του κέρδος των τραπεζών. Άνθρωποι, δυστυχώς, βασίζονται στον δανεισμό των τραπεζών για να στήσουν, να ανανεώσουν και να συντηρήσουν τις επιχειρήσεις τους, να στήσουν το σπιτικό τους και άλλα πολλά και εναπόθεσαν τις ελπίδες τους στο πακέτο που έδωσε η κυβέρνηση στις τράπεζες. Αποτυχία στο μεγαλείο της, όμως, και όταν καταλάβουμε το μέγεθος της σπατάλης, θα είναι αργά.

Λάβετε επιτέλους ευθύνες κύριοι της κυβέρνησης και διορθώστε την κατάσταση, όσο προλαβαίνετε, χωρίς αμφιλεγόμενες κινήσεις με επίκεντρο την διαβίωση του κεφαλαίου αλλά την διασφάλιση του επιπέδου ζωής όλου του λαού.